KWALIFIKACJA INF1 - WRZESIEŃ 2015 (test 2)

PYTANIE NR 24.
Na podstawie wyników pomiarów zamieszczonych w tabeli Wyniki pomiarów mocy sygnału w torze światłowodowym o 10 km, po uwzględnieniu danych katalogowych zamieszczonych w tabeli należy stwierdzić, że włókno
Ilustracja przedstawia dwie tabele związane z pomiarami mocy sygnału w torze światłowodowym oraz danymi katalogowymi kabla.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spełnienie wymagań toru ocenia się przez porównanie strat/uzyskanej mocy z wartościami dopuszczalnymi z danych katalogowych osobno dla 1310 nm i 1550 nm.
Jeśli tylko dla 1550 nm bilans mocy mieści się w limicie (z zachowaniem marginesu), a dla 1310 nm jest poza limitem, to poprawne jest stwierdzenie o spełnieniu wymagań wyłącznie dla 1550 nm.

Pełne wyjaśnienie:

W torach światłowodowych warunek "spełnia wymagania" wynika z budżetu mocy: porównuje się, czy całkowite straty toru (w dB) oraz uzyskana moc na końcu toru są zgodne z dopuszczalnymi wartościami wynikającymi z danych katalogowych i/lub wymagań systemu.

W praktyce analizę wykonuje się oddzielnie dla dwóch okien transmisyjnych (tu: 1310 nm i 1550 nm), ponieważ tłumienność włókna oraz zachowanie elementów toru zależą od długości fali. Z tabel pomiarowych odczytuje się wartości mocy (np. na początku i na końcu odcinka 10 km) lub bezpośrednio podane straty, a następnie zestawia z informacją katalogową (np. maksymalna tłumienność włókna w dB/km, dopuszczalne straty złączy/spawów, wymagany margines).

Odpowiedź "spełnia wymagania tylko dla fali 1550 nm" jest poprawna wtedy, gdy:

  • dla 1550 nm: obliczona strata całkowita nie przekracza limitu wynikającego z danych katalogowych i pozostaje wymagany margines,
  • dla 1310 nm: obliczona strata całkowita przekracza dopuszczalną (lub moc na końcu jest poniżej progu), więc kryterium nie jest spełnione.

Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne w takim przypadku?

  • "spełnia wymagania zarówno dla 1310 nm, jak i dla 1550 nm" byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdy oba bilanse mocy mieściłyby się w limitach – tu (zgodnie z danymi z tabel) jeden z nich nie spełnia warunku.
  • "spełnia wymagania tylko dla fali 1310 nm" przeczy sytuacji, w której to 1550 nm przechodzi weryfikację, a 1310 nm nie.
  • "nie spełnia wymagań zarówno dla 1310 nm, jak i dla fali 1550 nm" byłoby poprawne, gdyby oba bilanse przekraczały dopuszczalne straty; jeśli 1550 nm mieści się w wymaganiach, to ta odpowiedź odpada.

Wskazówka egzaminacyjna: pilnuj różnicy między dB (straty) a dBm (poziom mocy) oraz zawsze sprawdzaj obie długości fali niezależnie – to częsty punkt "pułapka" w zadaniach z tabelami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Budżet mocy to porównanie mocy nadawczej i czułości odbiornika z całkowitymi stratami toru (w dB).

Jeśli straty są mniejsze lub równe dopuszczalnym (z marginesem), tor spełnia wymagania dla danej długości fali.

Sumuje się tłumienie włókna (dB/km × km) oraz straty elementów: spawów, złączy, przełącznic i ewentualnych splitterów.

Następnie wynik porównuje się z limitem z danych katalogowych lub wymaganiami systemu dla 1310 nm i 1550 nm osobno.

Parametry toru zależą od długości fali: inne jest tłumienie włókna i zachowanie niektórych elementów.

Dlatego tor może spełniać wymagania dla 1550 nm, a nie spełniać dla 1310 nm (lub odwrotnie), mimo że fizycznie jest to ten sam kabel.

Oznacza to, że dla tej długości fali bilans mocy mieści się w dopuszczalnych granicach: straty nie przekraczają limitu, a na odbiorniku pozostaje wymagana rezerwa.

W zadaniach tabelarycznych zwykle wynika to z porównania pomiarów z danymi katalogowymi.

Najczęściej myli się poziom mocy dBm ze stratą dB.

dBm to wartość bezwzględna mocy, a dB opisuje różnicę/stratę. W obliczeniach bilansu mocy zwykle odejmuje się straty (dB) od mocy nadawczej (dBm).

Nie zawsze. Trzeba sprawdzić, czy moc mieści się w wymaganym zakresie: nie tylko minimalnym, ale czasem też maksymalnym (aby nie przesterować odbiornika).

W praktyce ocenia się też margines oraz zgodność z parametrami katalogowymi dla danej fali.

Najczęściej stosuje się zestaw OLS/OPM: źródło światła (OLS) i miernik mocy optycznej (OPM).

Do lokalizacji uszkodzeń i analizy rozkładu strat używa się też reflektometru OTDR, który pokazuje zdarzenia (spawy, złącza) w funkcji odległości.

OPM/OLS służy do oceny całkowitych strat end-to-end i jest typowy do odbioru toru.

OTDR jest lepszy, gdy trzeba znaleźć miejsce podwyższonego tłumienia lub przerwy, bo pokazuje profil toru i lokalizuje zdarzenia na trasie.

Wynika to z porównania: obliczona strata dla 1310 nm przekracza wartość dopuszczalną z tabeli katalogowej albo moc na końcu toru jest poniżej progu wymaganego przez system.

Kluczowe jest, by analizę wykonać niezależnie dla 1310 nm i 1550 nm.

Ćwicz schemat: (1) odczyt danych z tabel, (2) policzenie strat w dB, (3) porównanie z limitem/marginesem, (4) osobna ocena dla 1310 nm i 1550 nm.

Utrwal też jednostki dB/dBm oraz typowe składniki strat: kabel, spawy, złącza, przełącznice.

info

Około 37% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Źródła:

  • ITU-T Recommendation G.652 (Characteristics of a single-mode optical fibre and cable) – dokument normatywny ITU-T opisujący właściwości włókien jednomodowych (m.in. zależność tłumienności od długości fali)
  • Gerd Keiser, "Optical Fiber Communications", rozdziały o tłumieniu, oknach transmisyjnych i budżecie mocy (wydania akademickie; treść ogólna i weryfikowalna w literaturze)
  • Agilent/HP (Keysight) lub Thorlabs – materiały aplikacyjne do Optical Power Meter (OPM) i Optical Light Source (OLS): zasady pomiaru mocy optycznej i interpretacji strat w dB (konkretne noty aplikacyjne producentów)

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw techniki światłowodowej i pomiarów w sieciach optycznych
  • Karty katalogowe włókien jednomodowych i modułów optycznych (SFP/GBIC) używanych w praktyce
  • Materiały szkoleniowe z pomiarów OPM/OLS oraz OTDR (interpretacja strat)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego