W torach światłowodowych warunek "spełnia wymagania" wynika z budżetu mocy: porównuje się, czy całkowite straty toru (w dB) oraz uzyskana moc na końcu toru są zgodne z dopuszczalnymi wartościami wynikającymi z danych katalogowych i/lub wymagań systemu.
W praktyce analizę wykonuje się oddzielnie dla dwóch okien transmisyjnych (tu: 1310 nm i 1550 nm), ponieważ tłumienność włókna oraz zachowanie elementów toru zależą od długości fali. Z tabel pomiarowych odczytuje się wartości mocy (np. na początku i na końcu odcinka 10 km) lub bezpośrednio podane straty, a następnie zestawia z informacją katalogową (np. maksymalna tłumienność włókna w dB/km, dopuszczalne straty złączy/spawów, wymagany margines).
Odpowiedź "spełnia wymagania tylko dla fali 1550 nm" jest poprawna wtedy, gdy:
- dla 1550 nm: obliczona strata całkowita nie przekracza limitu wynikającego z danych katalogowych i pozostaje wymagany margines,
- dla 1310 nm: obliczona strata całkowita przekracza dopuszczalną (lub moc na końcu jest poniżej progu), więc kryterium nie jest spełnione.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne w takim przypadku?
- "spełnia wymagania zarówno dla 1310 nm, jak i dla 1550 nm" byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdy oba bilanse mocy mieściłyby się w limitach – tu (zgodnie z danymi z tabel) jeden z nich nie spełnia warunku.
- "spełnia wymagania tylko dla fali 1310 nm" przeczy sytuacji, w której to 1550 nm przechodzi weryfikację, a 1310 nm nie.
- "nie spełnia wymagań zarówno dla 1310 nm, jak i dla fali 1550 nm" byłoby poprawne, gdyby oba bilanse przekraczały dopuszczalne straty; jeśli 1550 nm mieści się w wymaganiach, to ta odpowiedź odpada.
Wskazówka egzaminacyjna: pilnuj różnicy między dB (straty) a dBm (poziom mocy) oraz zawsze sprawdzaj obie długości fali niezależnie – to częsty punkt "pułapka" w zadaniach z tabelami.