Amortyzacja to planowe rozłożenie w czasie wartości początkowej środka trwałego poprzez odpisy amortyzacyjne ujmowane w kolejnych okresach sprawozdawczych. W zadaniu kluczowa jest interpretacja kształtu wykresu odpisów w czasie, a nie wykonywanie obliczeń.
Metoda progresywna charakteryzuje się tym, że odpisy amortyzacyjne zwiększają się w kolejnych okresach (np. z roku na rok). Graficznie będzie to wyglądało jak słupki lub punkty układające się w trend rosnący: początkowo odpisy są relatywnie niskie, a następnie wyższe.
Dlatego poprawny wybór to ten środek trwały, którego przebieg na wykresie spełnia warunek: każdy kolejny okres ma większy (lub co najmniej wyraźnie rosnący) odpis. W przedstawionym zestawie taką charakterystykę ma odpowiedź "B".
Pozostałe odpowiedzi reprezentują typowe alternatywy:
- Metoda liniowa – odpisy są stałe w każdym okresie; na wykresie to linia pozioma lub jednakowe słupki.
- Metoda degresywna – odpisy są najwyższe na początku, a potem maleją; na wykresie trend spadkowy.
- Przebieg nieregularny – zmiany raz w górę, raz w dół bez stałej tendencji; nie odpowiada klasycznej metodzie progresywnej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź osie wykresu (co jest na osi czasu i co oznacza wartość), a dopiero potem oceniaj trend. To ogranicza ryzyko pomyłki progresywna/degresywna.
