W zadaniach kontrolnych z geodezji inżynieryjnej przemieszczenie liniowe punktu jest rozumiane jako wartość wypadkowa zmiany jego położenia między dwoma stanami (np. między pomiarem odniesienia a pomiarem kontrolnym). Z tabeli współrzędnych odczytuje się współrzędne punktu nr 21 w obu epokach, a następnie liczy składowe przemieszczenia jako różnice:
- Δx = xkontrolne − xodniesienia
- Δy = ykontrolne − yodniesienia
- jeśli zadanie obejmuje wysokości: ΔH (lub Δz) analogicznie
Następnie oblicza się długość wektora przemieszczenia. Dla analizy planimetrycznej (najczęściej spotykanej przy "liniowym przemieszczeniu" w planie) stosuje się zależność:
p = √(Δx² + Δy²)
Jeżeli w zadaniu wyraźnie uwzględnia się także wysokość, wtedy liczy się przemieszczenie przestrzenne:
p = √(Δx² + Δy² + ΔH²)
Kluczowy element to jednostki. Współrzędne w tabelach geodezyjnych są zwykle w metrach, więc po obliczeniu p w metrach należy wynik przeliczyć na milimetry (1 m = 1000 mm). Dopiero na końcu wykonuje się zaokrąglenie zgodnie z poleceniem/typową praktyką zadania.
Odpowiedź "p = 9 mm" odpowiada wypadkowej uzyskanej z różnic współrzędnych punktu 21 podanych w tabeli po poprawnym przeliczeniu na mm. Pozostałe wyniki są typowe dla błędów: pominięcia jednej składowej, błędnego przeliczenia m→mm albo przedwczesnego zaokrąglania składowych przed obliczeniem pierwiastka.
