W zadaniach inwentaryzacyjnych kluczowe jest rozróżnienie różnic ilościowych oraz ich wyceny. Niedobór powstaje wtedy, gdy stan rzeczywisty (ustalony w spisie z natury) jest mniejszy od stanu ewidencyjnego. Nadwyżka to sytuacja odwrotna.
Aby obliczyć wartość niedoboru towarów, należy wykonać te kroki:
- Krok 1: dla każdej pozycji asortymentowej odczytać z tabeli stan ewidencyjny, stan rzeczywisty oraz cenę jednostkową.
- Krok 2: policzyć różnicę ilościową: niedobór = stan ewidencyjny − stan rzeczywisty. Jeśli wynik jest dodatni, mamy niedobór; jeśli ujemny, jest to nadwyżka i nie powinna zwiększać wartości niedoboru (chyba że polecenie wyraźnie każe kompensować, czego tu nie wskazano).
- Krok 3: wycenić każdą pozycję z niedoborem: wartość niedoboru pozycji = niedobór (ilość) × cena jednostkowa.
- Krok 4: zsumować wartości wszystkich pozycji z niedoborem. Otrzymana suma jest wartością niedoboru towarów dla całej inwentaryzacji.
Odpowiedź "440,00 zł" odpowiada wynikowi takiego sumowania dla danych z tabeli. Pozostałe propozycje kwot zwykle wynikają z typowych błędów: policzenia tylko części pozycji, pomylenia kolumn (odwrócenia stanu ewidencyjnego i rzeczywistego), użycia niewłaściwej ceny jednostkowej lub niepoprawnego potraktowania nadwyżek jako niedoborów. Na egzaminie warto po obliczeniach sprawdzić, czy do sumy weszły wyłącznie pozycje, w których rzeczywisty stan jest mniejszy od ewidencyjnego.
