W osnowie geodezyjnej poziomej poszczególne punkty mogą pełnić różne funkcje. Punkt kierunkowy jest związany z wyznaczaniem kierunku (orientacją, kontrolą kierunków) i w praktyce terenowej bywa wykorzystywany jako punkt, na który celuje się instrumentem, aby nadać lub sprawdzić kierunek obserwacji.
W zadaniach egzaminacyjnych rozpoznanie typu punktu zwykle opiera się na analizie opisu topograficznego (a czasem także szkicu/załącznika), czyli zestawu informacji o punkcie: sposobie stabilizacji, oznaczeniach, relacjach do otoczenia oraz danych sugerujących jego przeznaczenie. Jeżeli opis zawiera przesłanki wskazujące na funkcję związaną z kierunkiem (orientacją/celowaniem), właściwą odpowiedzią jest "kierunkowym".
- Odpowiedź "głównym" jest nieprawidłowa, gdy opis nie wskazuje, że punkt pełni rolę podstawową w danej strukturze osnowy (punkt wiodący/zasadniczy w układzie zależności).
- Odpowiedź "przeniesienia" nie pasuje, jeśli brak informacji, że punkt służy do przenoszenia odniesienia (np. w procedurach przeniesienia znaków lub nawiązania w specyficznym trybie).
- Odpowiedź "bliskim" jest błędna, gdy z opisu nie wynika, że jest to punkt pomocniczy/blisko związany z innym punktem (np. służący jako punkt wspomagający lokalizację lub odtworzenie).
Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj odpowiedzi po samym brzmieniu nazwy. Najpierw znajdź w opisie elementy jednoznacznie mówiące o funkcji punktu (do czego ma służyć w pomiarze), a dopiero potem dopasuj nazwę typu punktu do tej funkcji.
