W sieciach ciepłowniczych spotyka się różne sposoby prowadzenia przewodów w kanałach. Kluczowym kryterium rozróżnienia jest dostępność kanału dla obsługi, czyli to, czy człowiek może wejść do środka i przemieszczać się wzdłuż rurociągu w celu kontroli, napraw i obsługi armatury.
Odpowiedź "nieprzechodnim." wskazuje na kanał, który nie jest przeznaczony do przechodzenia wzdłuż przewodów. W praktyce oznacza to brak odpowiedniej przestrzeni komunikacyjnej i rozwiązań umożliwiających regularne przebywanie pracownika w kanale na całej długości. Taki układ bywa stosowany, gdy przewody mają być chronione w kanale, ale obsługa odbywa się punktowo (np. w komorach), a nie poprzez ciągły korytarz serwisowy.
Odpowiedź "przechodnim." jest nieprawidłowa, gdy na rysunku nie widać przestrzeni umożliwiającej swobodny ruch człowieka (odpowiedniej szerokości i wysokości) oraz elementów typowych dla kanału obsługowego. "Półprzechodnim." także zakłada pewien poziom dostępu (częściowy/ograniczony), dlatego będzie błędna, jeśli konstrukcja na ilustracji nie przewiduje realnego przejścia wzdłuż przewodów. Odpowiedź "przejezdnym." nie jest właściwym określeniem typu kanału w sensie dostępności serwisowej wewnątrz – odnosi się raczej do warunków obciążenia lub możliwości ruchu nad obiektem, a nie do tego, czy kanałem można przechodzić.
Na egzaminie warto zapamiętać, że w pytaniach o "przechodność" najczęściej testuje się czy kanał jest korytarzem obsługowym. Jeżeli na przekroju widoczna jest tylko przestrzeń technologiczna na rury, bez miejsca na komunikację i bez cech kanału obsługowego, zwykle chodzi o kanał nieprzechodni.
