W geometrii noża tokarskiego poszczególne kąty mają ustalone znaczenie oraz typowe oznaczenia literowe. Na rysunku zaznaczono kąt opisany symbolem ε, który dotyczy naroża narzędzia.
Kąt wierzchołkowy (ε) to kąt zawarty między główną krawędzią skrawającą a pomocniczą krawędzią skrawającą. Jest on mierzony w płaszczyźnie podstawowej i w praktyce wpływa m.in. na wytrzymałość naroża, opory skrawania, skłonność do drgań oraz możliwość wykańczania naroży.
Dlatego odpowiedź "wierzchołkowy noża tokarskiego" jest właściwa: dokładnie opisuje kąt między dwiema krawędziami skrawającymi, który na schematach narzędzia najczęściej zaznacza się przy samym wierzchołku.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, ponieważ opisują inne kąty:
- "natarcia noża tokarskiego" (zwykle oznaczany γ) to kąt związany z powierzchnią natarcia i zależy od przyjętego układu odniesienia; nie dotyczy kąta między krawędzią główną i pomocniczą.
- "przystawienia noża tokarskiego" (zwykle κ) dotyczy ustawienia głównej krawędzi względem kierunku posuwu; może być widoczny w rzucie "z góry", ale opisuje orientację narzędzia, a nie naroże.
- "ostrza noża tokarskiego" (zwykle β) to kąt między powierzchnią natarcia a powierzchnią przyłożenia, czyli "klin" narzędzia; nie jest to kąt wierzchołka mierzony między dwiema krawędziami skrawającymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku kąt jest narysowany w narożu między dwiema krawędziami skrawającymi, najczęściej chodzi o ε, a nie o γ, κ czy β.
