W cyklach frezowania (w wielu sterowaniach CNC) spotyka się osobne funkcje do obróbki kieszeni oraz osobne do wykonywania otworów. Dodatkowo cykle mogą obsługiwać rozmieszczenie na okręgu, czyli powtarzanie tej samej geometrii w kolejnych pozycjach kątowych wokół środka.
Odpowiedź "otworów podłużnych na okręgu" pasuje do grafiki opisującej cykl, w którym typowo ustala się m.in.:
- geometrię pojedynczego otworu podłużnego (szerokość, długość / rozstaw końców, ewentualne promienie zakończeń),
- położenie względem środka układu (średnica/ promień podziału),
- sposób powtarzania na okręgu (liczba elementów i kąt, kierunek, punkt startowy).
Odpowiedź "kieszeni prostokątnej" jest niepoprawna, bo kieszeń to obszar wybierany frezem (zwykle z obróbką zgrubną i wykończeniową) i jej parametry są inne niż dla otworu podłużnego (np. naddatki, strategie wejścia, warstwy).
Odpowiedź "otworów kołowych na okręgu" myli dwa poziomy geometrii: rozmieszczenie po okręgu może się zgadzać, ale kształt elementu jest inny. Otwór kołowy opisuje się średnicą, a nie długością i szerokością podłużnego konturu.
Odpowiedź "kieszeni okrągłej" również dotyczy kieszeni, czyli wybierania materiału w obszarze, a nie wykonywania otworów podłużnych. W praktyce na egzaminie warto najpierw rozstrzygnąć: otwór czy kieszeń, a dopiero potem: kształt i sposób rozmieszczenia (na okręgu, w siatce, pojedynczo).
