Poprawny odczyt mikrometru zewnętrznego polega na dodaniu trzech składników: (1) pełnych milimetrów z górnej skali tulei, (2) połówki milimetra z dolnej kreski (0,5 mm), jeżeli jest odsłonięta, oraz (3) setnych części milimetra z podziałki bębenka (0,01 mm na działkę).
Na tulei widać, że krawędź bębenka minęła kreskę 21 mm, ale nie doszła do 22 mm, więc odczyt podstawowy wynosi 21,00 mm. Jednocześnie odsłonięta jest pierwsza dolna kreska po 21 mm, co oznacza, że trzeba dopisać 0,50 mm (razem 21,50 mm).
Pozioma linia odniesienia przecina podziałkę bębenka na wartości 14 działek, czyli 0,14 mm. Po zsumowaniu 21,00 + 0,50 + 0,14 otrzymujemy 21,64 mm.
Odpowiedź "21,14 mm" jest zaniżona o 0,50 mm, bo pomija dolną kreskę półmilimetrową. Odpowiedź "20,34 mm" wynika z błędnego odczytania pełnych milimetrów na tulei. Odpowiedź "22,14 mm" wymagałaby przekroczenia kreski 22 mm, czego na skali nie ma.
W warsztacie samochodowym taki pomiar wykorzystuje się m.in. do kontroli średnicy czopów wału lub grubości tarczy hamulcowej, gdzie błąd 0,5 mm może całkowicie zmienić ocenę zużycia elementu.
