W zadaniach opartych o rodowód celem jest odczytanie, jaki typ doboru par zastosowano, a nie samo wskazanie cechy (np. umaszczenia). Jeżeli hodowca dąży do uzyskania czystorasowego potomstwa i jednocześnie chce utrwalić wartościowe cechy po konkretnym, cenionym ogierze, typową metodą jest kojarzenie krewniacze na linię (tzw. "na linię" cennego przodka). W praktyce oznacza to takie zestawianie par, aby w rodowodzie potomstwa powtarzał się ten sam wartościowy przodek, ale zwykle bez schodzenia do skrajnie bliskich skojarzeń.
Odpowiedź "kojarzenie krewniacze na linię cennego ogiera Atos" jest trafna, bo opisuje metodę utrwalania pożądanych cech w obrębie rasy przez kontrolowane zwiększanie udziału genów po wybitnym reproduktorze. Taka strategia jest stosowana w hodowli rasowej, gdy priorytetem jest zachowanie typu rasy oraz przewidywalności cech potomstwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Kojarzenie kazirodcze potomstwa ogiera Atos II" wskazuje na bardzo bliskie pokrewieństwo (wsobność/kazirodztwo), które jest pojęciem węższym i bardziej skrajnym niż ogólne kojarzenie krewniacze "na linię". W zadaniu rozpoznaje się zwykle intencję hodowlaną (utrwalanie linii), a nie maksymalizowanie wsobności.
- "Krzyżowanie rasotwórcze" dotyczy tworzenia/kształtowania rasy przez łączenie pul genowych różnych ras. To nie odpowiada celowi "czystorasowego potomstwa" w obrębie rasy wielkopolskiej.
- "Krzyżowanie użytkowe z wykorzystaniem zjawiska heterozji" wiąże się z kojarzeniem osobników z różnych populacji/ras w celu uzyskania efektu mieszańca (heterozji). Takie postępowanie z zasady nie służy uzyskaniu potomstwa czystorasowego w rozumieniu hodowlanym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się czystorasowość oraz podkreślenie znaczenia jednego przodka (cenny ogier) i analiza rodowodu, najczęściej chodzi o kojarzenia w pokrewieństwie (na linię/na przodka), a nie o krzyżowanie między rasami. Z kolei słowa "heterozja" niemal zawsze sygnalizują krzyżowanie użytkowe, a więc nie pasują do celu czystorasowego.
