W narzędziach skrawających rozróżnia się przede wszystkim powierzchnię natarcia (po której spływa wiór) oraz powierzchnię przyłożenia (stykającą się z obrobioną powierzchnią). Każda z nich może wykazywać inne, typowe ślady zużycia.
Odpowiedź "żłobek na powierzchni natarcia" opisuje zużycie w postaci wyraźnego rowka/krateru w miejscu intensywnego kontaktu wióra z powierzchnią natarcia. To zjawisko wiąże się z tarciem, wysoką temperaturą oraz oddziaływaniem materiału obrabianego na tę właśnie powierzchnię.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych mechanizmów i innych lokalizacji:
- "stępienie głównej krawędzi skrawającej" oznacza zaokrąglenie/utracenie ostrości samej krawędzi, co zwykle skutkuje wzrostem sił skrawania i pogorszeniem jakości powierzchni.
- "wykruszenie krawędzi skrawającej ostrza" to lokalne ubytki materiału na krawędzi (odpryski), często wynikające z udarów, drgań, zbyt dużych obciążeń lub nieprawidłowej pracy narzędzia.
- "zużycie głównej powierzchni przyłożenia ostrza" dotyczy starcia na powierzchni przyłożenia (od strony kontaktu z przedmiotem), typowo widocznego jako pas zużycia, które wpływa na wymiary i chropowatość.
W zadaniach z rysunkiem kluczowe jest powiązanie nazwy z miejscem występowania śladu: jeżeli wskazanie strzałki znajduje się na powierzchni natarcia w rejonie spływu wióra, poprawnym określeniem jest właśnie żłobek na powierzchni natarcia.
