W geodezji wcięcie to metoda wyznaczania położenia punktu na podstawie obserwacji wykonanych z innych, znanych punktów. W zależności od tego, co mierzymy i z jakiej strony prowadzimy wyznaczenie, rozróżnia się kilka odmian.
Wcięcie kątowe w przód oznacza, że:
- znamy położenie (współrzędne) punktów stanowisk (np. punktów osnowy),
- z tych stanowisk mierzymy kierunki/kąty na punkty obiektu (punkty wyznaczane),
- położenie punktów obiektu otrzymujemy jako przecięcie (w planie) wyznaczonych kierunków.
Dlatego odpowiedź "kątowych w przód" jest właściwa, gdy na schemacie widać obserwacje kątowe prowadzone z co najmniej dwóch znanych stanowisk na punkty obiektu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "liniowo-kątowych" – ta odmiana wymaga, aby oprócz obserwacji kątowych występował istotny element pomiaru odległości (linii). Jeśli schemat pokazuje tylko przecinające się kierunki (bez kluczowych długości), nie jest to wcięcie liniowo-kątowe.
- "linowych w przód" – wcięcie liniowe opiera się na odległościach (np. przecięcie łuków o znanych promieniach). Gdy podstawą są kąty/kierunki, a nie długości, nie jest to wariant liniowy.
- "kątowych wstecz" – wcięcie wstecz dotyczy sytuacji, gdy instrument stoi na punkcie o nieznanych współrzędnych, a obserwuje się kierunki do punktów znanych. Jeśli na schemacie wyznaczane są punkty obiektu z punktów osnowy, jest to "w przód", nie "wstecz".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie: czy wyznaczam punkt, na którym stoję, czy punkt, na który celuję? To najszybciej rozdziela "wstecz" od "w przód".
