Filtr środkowoprzepustowy (pasmowoprzepustowy) to układ, którego pasmo przenoszenia znajduje się pomiędzy dwiema częstotliwościami granicznymi. W praktyce oznacza to, że sygnały o częstotliwościach zbyt niskich są tłumione, następnie w pewnym zakresie (wokół częstotliwości środkowej) są przenoszone z relatywnie małym tłumieniem, a dla częstotliwości wysokich znów następuje spadek przenoszenia.
Na charakterystyce amplitudowo-częstotliwościowej taki filtr rozpoznaje się po tym, że:
- dla małych częstotliwości przenoszenie jest małe (tłumienie),
- w środku zakresu pojawia się "wzniesienie"/maksimum (przenoszenie),
- dla dużych częstotliwości przenoszenie ponownie maleje (tłumienie).
To odróżnia go od filtru dolnoprzepustowego, który przenosi niskie częstotliwości i tłumi wysokie (brak spadku po stronie niskich częstotliwości), oraz od filtru górnoprzepustowego, który tłumi niskie i przenosi wysokie (brak spadku po stronie wysokich częstotliwości). Z kolei filtr środkowozaporowy (pasmowozaporowy, "notch") ma charakterystykę odwrotną: na wykresie widać dołek w pewnym zakresie, bo właśnie środkowe pasmo jest wycinane, a poza nim przenoszenie jest większe.
W kontekście zawodu elektronika umiejętność rozpoznawania takich charakterystyk jest potrzebna przy montażu i uruchamianiu torów sygnałowych (audio, radiowych) oraz przy diagnostyce: kształt charakterystyki szybko podpowiada, czy układ realizuje selekcję pasma, czy jego eliminację.
