Tamy murowe w kopalniach podziemnych klasyfikuje się przede wszystkim według funkcji w systemie wentylacji i zabezpieczeń, a nie wyłącznie według materiału wykonania. Dlatego rozpoznanie rodzaju tamy na rysunku opiera się na tym, czy przepuszcza ona powietrze i czy pozwala na jego kontrolę, a także czy jest przeznaczona do trwałego odcięcia lub do ochrony przed skutkami zagrożeń.
Odpowiedź "regulacyjna" jest właściwa dla tamy, która ma rozwiązania umożliwiające regulowanie przepływu powietrza: spotyka się w niej otwory regulacyjne, drzwi wentylacyjne albo elementy nastawcze (np. zasuwy/przepustnice). Takie tamy lokalizuje się zwykle w czynnych rejonach, często przy skrzyżowaniach wyrobisk, gdzie trzeba kształtować rozdział strumieni powietrza.
Odpowiedź "oddzielająca" odnosi się do tamy, której zadaniem jest całkowite oddzielenie dwóch przestrzeni. Zwykle jest to konstrukcja pełna i szczelna, bez elementów do kontrolowanego przepływu; jej rola to separacja, a nie regulacja.
Odpowiedź "bezpieczeństwa" dotyczy obiektu projektowanego jako wzmocniona bariera przed skutkami zagrożeń (np. rejon metanowy, pożarowy). W praktyce wyróżnia ją zwiększona wytrzymałość i przeznaczenie ochronne, a nie typowe elementy regulacyjne.
Odpowiedź "izolacyjna" jest właściwa, gdy tama służy do trwałego uszczelnienia i odcięcia (np. wyrobisk likwidowanych), aby ograniczyć migrację gazów lub wody do części czynnych. Tu kluczowa jest długotrwała szczelność, a nie możliwość regulacji.
W zadaniach egzaminacyjnych najczęstsza pułapka polega na myleniu "regulacyjnej" z "oddzielającą": decyduje to, czy tama ma rozwiązania pozwalające sterować przepływem, a nie sama obecność muru.
