Rozpoznanie typu anteny na rysunku opiera się na tym, jaką ma charakterystykę promieniowania i jak zwykle wygląda jej konstrukcja.
Odpowiedź "kierunkową." jest właściwa dla anten, które koncentrują promieniowanie w jednym, wybranym kierunku. W praktyce oznacza to:
- większy zysk w osi anteny (w porównaniu z antenami bardziej dookólnymi),
- węższą wiązkę promieniowania,
- lepszą odporność na zakłócenia z innych kierunków (bo antena "mniej słyszy" z boków).
Dlatego anteny kierunkowe często spotyka się w połączeniach, gdzie liczy się precyzyjne "celowanie" (np. łącza punkt–punkt).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "sektorową." – antena sektorowa nie jest typową anteną o wąskiej wiązce w jednym kierunku; jej celem jest pokrycie sektora (określonego wycinka obszaru), zwykle z określonym kątem w poziomie. Jest używana do obsługi wielu użytkowników w danym sektorze, a nie do "celowania" w jeden punkt.
- "satelitarną." – antena satelitarna (paraboliczna) jest zwykle łatwa do rozpoznania po czaszy/odbłyśniku i osprzęcie ogniskowym. Jeśli na rysunku nie ma typowej czaszy, wybór tej opcji jest błędnym skojarzeniem.
- "dipolową." – dipol to konkretna, prosta konstrukcja (dwa ramiona przewodzące). Może być elementem innych anten, ale "antena dipolowa" jako typ ma charakterystyczny wygląd i nie odpowiada antenom o typowej geometrii kierunkowej (np. panelowej, Yagi itp.).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy antena jest projektowana do "celowania" (wąska wiązka) czy do pokrycia obszaru (sektor/dookólna). Następnie sprawdź, czy nie ma cech jednoznacznych dla anteny satelitarnej (czasza) lub dipola (dwa symetryczne ramiona).
