Połączenie sworzniowe jest połączeniem rozłącznym, w którym głównym elementem łączącym jest sworzeń – walcowy trzpień przechodzący przez współosiowe otwory łączonych części. Bardzo często pełni ono funkcję przegubu, czyli umożliwia ruch obrotowy jednej części względem drugiej. Charakterystyczne są też rozwiązania zabezpieczające sworzeń przed wysunięciem (np. zawleczka, pierścień osadczy, nakrętka na końcu sworznia – zależnie od konstrukcji).
Odpowiedź "sworzniowego" pasuje wtedy, gdy na rysunku widać trzpień pełniący rolę osi obrotu/łącznika oraz element zabezpieczający. W praktyce mechatronik spotyka takie połączenia w dźwigniach, cięgnach, łącznikach i różnych mechanizmach ruchu, gdzie ważna jest możliwość demontażu podczas serwisu.
- "kołkowego" jest błędne, gdyż kołki służą głównie do ustalania położenia części względem siebie i przenoszenia sił ścinających w połączeniach bez ruchu przegubowego; typowo nie są traktowane jako oś przegubu z zabezpieczeniem jak sworzeń.
- "gwintowego" byłoby właściwe, gdyby kluczowym elementem była śruba z gwintem współpracująca z nakrętką lub gwintowanym otworem. W połączeniu sworzniowym sam trzpień nie realizuje zasadniczego docisku gwintem w sposób typowy dla śrub.
- "nitowego" dotyczy połączeń nierozłącznych, gdzie nit jest zakuwany (plastycznie odkształcany). Jeśli na rysunku nie ma nitu z zakuwką, tylko demontowalny trzpień, to nie jest to połączenie nitowe.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy połączenie wygląda na rozłączne oraz czy element łączący działa jak oś/przegub. Dopiero potem porównaj z cechami: gwint (śruba), zakuwanie (nit), ustalanie (kołek), oś przegubu (sworzeń).
