Operacja prostowania bezudarowego służy do usuwania odkształceń elementów (np. blach poszycia, żeber, profili) bez stosowania uderzeń. W praktyce oznacza to takie oddziaływanie na detal, aby zmienić jego geometrię (wyprostować, skorygować skręcenie lub wyboczenie) przy użyciu metod nieudarowych, np. przez docisk, odpowiednie podparcie i kontrolowane oddziaływanie temperaturą.
Odpowiedź "prostowania bezudarowego" jest poprawna, ponieważ wskazuje na proces, którego celem jest korekta kształtu elementu, a nie wykonanie złącza ani rozdzielenie materiału. W budowie kadłubów taka operacja jest częsta po wystąpieniu odkształceń wynikających z obróbki, montażu lub naprężeń technologicznych.
Odpowiedzi błędne wynikają z mylenia celu i efektu procesu:
- "spawania gazowego" dotyczy łączenia materiałów przez stopienie (lub lutospawanie w zależności od technologii). Efektem jest spoina, a nie korekta kształtu elementu.
- "spawania elektrycznego" (najczęściej łukowego) również prowadzi do powstania złącza spawanego. Nawet jeśli ciepło towarzyszące spawaniu może powodować odkształcenia, sam proces nie jest prostowaniem.
- "cięcia tlenem" jest procesem rozdzielania materiału, którego efektem jest krawędź cięcia i rozdzielenie elementu na części. To inny cel technologiczny niż usuwanie deformacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy odpowiedzi obejmują spawanie i cięcie, a pytanie dotyczy operacji widocznej na ilustracji, warto najpierw ustalić, czy na rysunku widać tworzenie złącza/krawędzi (spawanie/cięcie), czy raczej korygowanie kształtu elementu (prostowanie).
