Studnia z filtrami poziomymi jest charakterystycznym typem ujęcia wód podziemnych. Jej cechą rozpoznawczą (na rysunkach i schematach) jest centralna komora studzienna, od której odchodzą poziome przewody/ciągi filtracyjne (często promieniście). Takie filtry pracują w warstwie wodonośnej i zwiększają powierzchnię dopływu wody w porównaniu ze studnią o dopływie wyłącznie przez dno lub pionowy filtr.
Odpowiedź "ujęcie wody wieżowe z komorą zbiorczą" dotyczy obiektu o innej idei: wieża wodna jest elementem magazynowania i stabilizacji ciśnienia, a nie typową studnią z poziomymi filtrami w warstwie wodonośnej. Na rysunkach wieża wodna ma wyraźną część wyniesioną (zbiornik na wysokości) i nie przedstawia poziomych drenaży w gruncie.
Odpowiedź "ujęcie wody szybowe w korpusie zapory" odnosi się do ujęć wody powierzchniowej, gdzie pobór realizuje się w konstrukcji zapory (np. przez szyb/komorę wlotową). To inna sytuacja projektowa i inny układ elementów niż studnia z filtrami poziomymi.
Odpowiedź "studnia kopana zasilana dennie" opisuje prostą studnię, w której dopływ wody odbywa się głównie przez dno (i ewentualnie boczne przesiąkanie), bez rozwiniętych, poziomych ciągów filtracyjnych. W takiej studni nie występują charakterystyczne promieniste dreny/filtry wychodzące z komory.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli na rysunku widać poziome "ramiona" filtracyjne wychodzące ze studni, to najczęściej chodzi właśnie o studnię z filtrami poziomymi, a nie o wieżę wodną, ujęcie w zaporze czy studnię kopaną.
