W konstrukcjach stalowych słup jest elementem pionowym przenoszącym obciążenia z belek (np. podciągów) na fundament. Typowo wyróżnia się trzy podstawowe części słupa, które mają różne położenie i funkcję w układzie nośnym.
- Stopa (część dolna) znajduje się przy podparciu na fundamencie. Jej zadaniem jest przekazanie sił z trzonu słupa na podłoże/fundament oraz zapewnienie odpowiedniego oparcia i zakotwienia.
- Trzon to zasadnicza, środkowa część słupa – najdłuższy odcinek elementu pionowego, który pracuje głównie na ściskanie i zginanie wynikające z obciążeń oraz mimośrodów.
- Głowica to część górna słupa, w rejonie węzła z belką. W praktyce jest to strefa, w której wykonuje się rozwiązania umożliwiające oparcie i zamocowanie elementów poziomych oraz prawidłowe przekazanie sił.
Elementem poziomym w takim układzie jest podciąg (belka). Podciąg przenosi obciążenia od stropu lub innych elementów i przekazuje je na słupy. Na rysunkach montażowych i konstrukcyjnych rozróżnienie jest najczęściej intuicyjne: część najniższa przy fundamencie to stopa, część pośrodku to trzon, część u góry to głowica, a belka pozioma to podciąg.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ zamieniają miejscami elementy góra–dół (np. przypisują "głowicę" do dołu albo "stopę" do góry) lub błędnie ustawiają trzon jako element niebędący częścią pionową słupa. Częsty błąd polega na mechanicznym dopasowaniu nazw bez analizy położenia i funkcji elementu w konstrukcji.
