KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 12.
Na rysunku przedstawiono kontur budynku o powierzchni 120 m2, obliczonej na podstawie wykonanych pomiarów. Jest to jego powierzchnia
Ilustracja przedstawia prostokątny kontur budynku o wymiarach 12,00 m na 10,00 m, co daje powierzchnię 120 m².
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnia wyznaczona z konturu (obrysu w rzucie poziomym) odpowiada polu zajętemu przez budynek na gruncie, czyli powierzchni zabudowy.
"Użytkowa", "netto" i "całkowita" odnoszą się do powierzchni liczonych według innych zasad (związanych z wnętrzem lub kondygnacjami), a nie z samego konturu.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano, że pokazano kontur budynku oraz że pole 120 m2 zostało obliczone na podstawie wykonanych pomiarów tego konturu. Taki opis wskazuje na pole figury w planie (rzut poziomy obrysu budynku). W praktyce geodezyjnej i przy opracowaniach katastralnych jest to rozumiane jako powierzchnia zabudowy, czyli powierzchnia terenu zajęta przez budynek w rzucie na płaszczyznę poziomą.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego opisu?

  • "użytkowa" – kojarzy się z tym, co można faktycznie użytkować wewnątrz (np. mieszkać, pracować). Do jej wyznaczenia potrzebny jest układ pomieszczeń i zasady liczenia powierzchni w budynku, a nie sam zewnętrzny obrys na mapie.
  • "netto" – to również pojęcie odnoszone do powierzchni liczonych "po wewnętrznych" lub według określonych reguł dotyczących elementów konstrukcyjnych; nie da się jej jednoznacznie ustalić wyłącznie z konturu zewnętrznego.
  • "całkowita" – dotyczy ujęcia pełniejszego niż sam obrys w planie (zależnie od definicji może obejmować sumowanie powierzchni kondygnacji). Sama informacja o konturze na rysunku nie wystarcza do jej wyznaczenia.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się kontur/obrys i pole obliczone z pomiaru w planie, najczęściej chodzi o kategorię powierzchni, którą da się wyznaczyć z zewnętrznego zarysu – czyli o powierzchnię zabudowy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Powierzchnia zabudowy to pole wyznaczone przez zewnętrzny obrys (kontur) budynku w rzucie na płaszczyznę poziomą. W praktyce odpowiada temu, ile miejsca budynek "zajmuje" na gruncie, gdy patrzymy na niego z góry, bez analizowania wnętrza.
Wskazówką jest informacja, że pole obliczono z konturu/obrysu przedstawionego na rysunku lub mapie. Jeśli nie ma danych o pomieszczeniach, kondygnacjach czy zasadach liczenia wewnątrz budynku, to zwykle nie chodzi o powierzchnię użytkową ani netto.
Powierzchnia użytkowa dotyczy przestrzeni możliwej do użytkowania wewnątrz budynku i zależy od układu pomieszczeń oraz sposobu liczenia (np. co wliczać, a czego nie). Sam zewnętrzny obrys w planie nie pokazuje ścian wewnętrznych ani funkcji pomieszczeń.
Kontur budynku to linia (obrys) wyznaczająca granicę budynku w rzucie poziomym. Na rysunkach sytuacyjnych pokazuje kształt budynku "z góry" i stanowi podstawę do obliczania pola figury, czyli powierzchni związanej z jego zajętością na terenie.
Zwykle nie. Powierzchnia netto odnosi się do powierzchni liczonych według reguł związanych z wnętrzem lub elementami konstrukcyjnymi. Bez danych o przekrojach, kondygnacjach lub sposobie liczenia wewnątrz obiektu, sam kontur zewnętrzny nie daje podstaw do jednoznacznego wyniku.
Pojawia się wtedy, gdy podane są informacje pozwalające sumować powierzchnie kondygnacji albo zastosować określoną definicję "całkowitej" (np. z dokumentacji projektowej). Jeżeli zadanie pokazuje tylko zewnętrzny obrys w planie i podaje jedno pole, zwykle to nie jest ten przypadek.
Najczęściej myli się pojęcia: "użytkowa" (znana z rynku nieruchomości) wybierana jest automatycznie, mimo że zadanie mówi o konturze. Druga pułapka to traktowanie "netto" i "całkowita" jako synonimów, bez sprawdzenia, czy zadanie dotyczy obrysu czy wnętrza budynku.
Potrzebny jest rzut kondygnacji z układem pomieszczeń oraz reguły liczenia (co wliczać, jak traktować skosy, grubość ścian, wnęki). W przeciwieństwie do powierzchni z konturu, nie wystarczy sam zewnętrzny obrys budynku na mapie.
"Netto" i "całkowita" częściej pojawiają się w kontekście dokumentacji budowlanej, zestawień powierzchni czy analiz projektowych, gdzie liczy się różne typy powierzchni kondygnacji. Pomiar geodezyjny konturu daje przede wszystkim informację o obrysie w planie, czyli o zajętości terenu.
Warto nauczyć się rozpoznawania, co wynika z obrysu w planie (np. powierzchnia zabudowy), a co wymaga danych o wnętrzu (użytkowa, netto). Pomaga rozwiązywanie zadań ze szkicami oraz powtarzanie definicji i zastosowań atrybutów budynków w ewidencji.
info

Statystycznie 50% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji inżynieryjnej dotyczące pomiaru i opracowania konturów budynków
  • Podręczniki/opracowania z zakresu katastru nieruchomości i pojęć EGiB (definicje obiektów i atrybutów)
  • Zadania treningowe z rozpoznawania rodzajów powierzchni budynków na podstawie rzutów i obrysów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego