Rozpoznanie typu kruszarki na rysunku polega przede wszystkim na identyfikacji elementu roboczego i sposobu oddziaływania na materiał (ściskanie, uderzanie, zgniatanie w szczelinie).
Odpowiedź "szczękową." jest poprawna, gdy na rysunku widać komorę kruszenia utworzoną przez dwie szczęki: jedną nieruchomą oraz drugą poruszającą się ruchem wahadłowym. Materiał jest wciągany w szczelinę i kruszony przez ściskanie, a wielkość produktu wynika m.in. z nastawy szczeliny wylotowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowych cech konstrukcyjnych:
- "stożkową." — w kruszarce stożkowej charakterystyczny jest układ stożka pracującego wewnątrz nieruchomej/mniej ruchomej czaszy. Zamiast dwóch szczęk zwykle rozpoznaje się bryłę stożkową i pierścieniową przestrzeń kruszenia.
- "młotkową." — kluczowym elementem jest wirnik z młotkami, a mechanizm rozdrabniania opiera się na uderzeniach i odrzucaniu materiału na płyty/kraty. Na rysunkach często widać wał, wirnik i strefę udarową.
- "walcową." — rozdrabnianie zachodzi w szczelinie między dwoma walcami (cylindrami), często przeciwbieżnymi. Na schemacie rozpoznaje się dwa równoległe walce i szczelinę między nimi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie, czy urządzenie kruszy przez ściskanie między płytami (szczęki), ściskanie stożkowe (stożek), uderzenia (młotki), czy zgniatanie między walcami (walce). Dopiero potem wybierz nazwę.
