W modelowaniu konstrukcji odzieży ważne jest rozpoznanie gdzie forma została poszerzona. W technice rozsunięcia wachlarzowego (cięcie i rozsunięcie) przecina się formę wzdłuż kilku linii i rozchyla powstałe segmenty. Kluczowa zasada jest prosta: miejsce, w którym segmenty są najbardziej oddalone, wskazuje miejsce poszerzenia, a punkt/obszar, w którym segmenty pozostają "na zawiasie" (stykają się), zmienia się najmniej.
Na przedstawionym rysunku segmenty formy stykają się przy górnej części rękawa (w okolicy główki), natomiast u dołu widać wyraźne, trójkątne przerwy między segmentami. Oznacza to, że obwód rękawa został zwiększony na linii dołu – dolna krawędź jest "wydłużona" i bardziej zaokrąglona, co jest typowe dla rękawów o dzwonowatym zakończeniu lub przygotowania pod szeroki mankiet.
- Odpowiedź "na linii pachy." jest nieprawidłowa, bo przy poszerzeniu w górnej partii rękawa największe rozsunięcie byłoby bliżej linii pachy, a nie przy dolnej krawędzi.
- Odpowiedź "od linii łokcia." jest myląca: poszerzenie "od łokcia" oznacza, że zmiana zaczyna się mniej więcej w połowie długości i narasta ku dołowi, ale na rysunku wyraźnie widać, że efekt jest zdefiniowany jako maksymalne rozsunięcie przy samej krawędzi dołu (to ona pokazuje największą zmianę obrysu).
- Odpowiedź "za linią pachy." nie pasuje do widocznego układu cięć i rozchylenia; "za linią pachy" sugerowałoby poszerzenie powyżej/poza obszarem pachy, a tu główka pozostaje prawie niezmieniona, a zmiana koncentruje się na dole.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz najpierw na krawędź, która zmieniła długość i krzywiznę. Jeśli najbardziej "rozjeżdża się" dół formy, to poszerzenie jest na linii dołu; jeśli "rozjeżdża się" góra – poszerzenie jest przy główce/pachy.
