We flotowniku mechaniczno-pneumatycznym kluczowy jest zespół wirnik–stator. Wirnik (część ruchoma) miesza pulpę i rozdrabnia pęcherzyki powietrza, a stator (część nieruchoma) stabilizuje i ukierunkowuje przepływ, ogranicza "wirowanie" całej objętości oraz sprzyja powstawaniu drobnych pęcherzyków i kontaktowi ziaren hydrofobowych z powietrzem. Dlatego rozpoznanie statora opiera się na wskazaniu elementu stacjonarnego, zwykle w formie pierścienia/korony z łopatkami lub kanałami, współpracującego bezpośrednio z wirnikiem.
Odpowiedź "stator flotownika mechaniczno-pneumatycznego" jest poprawna, ponieważ dotyczy elementu typowego dla aparatów flotacyjnych, zlokalizowanego w strefie intensywnego mieszania i napowietrzania pulpy.
- "Wygarniacz łopatkowy wzbogacalnika zawiesinowego" odnosi się do urządzeń pracujących w ośrodku ciężkim (zawiesinie) i do elementu służącego do mechanicznego zgarniania/transportu produktu. Funkcja i geometria takiej części są inne niż w układzie wirnik–stator flotownika.
- "Ślimacznice klasyfikatora spiralno-zwojowego" to charakterystyczne śruby/spirale transportujące urobek w korycie klasyfikatora. Są to elementy długie, śrubowe i związane z rozdziałem ziaren według prędkości opadania, a nie z napowietrzaniem i pienieniem.
- "Kosz sitowy wirówki odwadniającej" jest perforowanym bębnem (sitem) wirującym z dużą prędkością, przez który odcieka woda. To część typowa dla odwadniania, a nie dla wzbogacania flotacyjnego; ma formę cylindra/stożka z otworami szczelinowymi lub sitowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu elementów na rysunkach najpierw ustal, jakiego procesu dotyczy urządzenie (flotacja/odwadnianie/klasyfikacja/wzbogacanie w zawiesinie), a dopiero potem dopasuj część charakterystyczną (wirnik–stator, ślimak, kosz sitowy, wygarniacz). To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa "łopatek" w różnych maszynach.
