Połączenie istniejącego muru z nowo wznoszonym "na strzępia" polega na wykonaniu takiego ukształtowania końca (krawędzi) muru, aby nowy mur mógł zostać z nim mechanicznie przewiązany przez zazębienie kolejnych warstw. Na rysunkach wykonawczych rozróżnia się kilka typowych układów strzępi, a ich nazwy odnoszą się do tego, jak układają się "zęby" (wysunięcia) w kolejnych warstwach.
Odpowiedź "uciekające" jest właściwa, gdy układ zębów w kolejnych warstwach nie powtarza się symetrycznie warstwa po warstwie, tylko wykazuje przesunięcie w jednym kierunku (wrażenie, że zęby "uciekają"). Taki detal identyfikuje się przede wszystkim po rytmie przesunięć w pionie i po tym, że kształt krawędzi muru nie tworzy klasycznego, równomiernego grzebienia.
Odpowiedź "naprzemienne" byłaby poprawna dla układu, w którym wysunięcia/zagłębienia w kolejnych warstwach powtarzają się regularnie co warstwę, tworząc naprzemienny "grzebień" (raz występ, raz cofnięcie). Jeśli na rysunku widać przesunięcie zamiast powtarzalności, ta odpowiedź nie pasuje.
Odpowiedzi "zazębione boczne" i "zazębione końcowe" sugerują inne rozróżnienie: miejsce i sposób zazębienia (na boku ściany lub na jej zakończeniu) oraz geometrię styku. Są to określenia, które mogą pojawiać się w opisie detali, ale nie odpowiadają typowemu rozpoznaniu układu "uciekającego" opartego na przesunięciu kolejnych warstw.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy krawędź muru ma rytm powtarzalny (wtedy myśl o naprzemienności), czy "przesuwa się" w górę (wtedy szukaj określeń typu "uciekające"). Dopiero potem dopasuj nazwę do rysunku.
