Mikrometr zewnętrzny odczytuje się etapami, ponieważ wynik jest "złożony" z co najmniej dwóch skal. Najpierw odczytuje się wartość ze skali na tulei: są to pełne milimetry (oraz – w zależności od położenia – dodatkowe 0,5 mm). Następnie odczytuje się wartość ze skali na bębnie, która odpowiada zwykle setnym częściom milimetra (0,01 mm) i dodaje do wskazania z tulei.
Wynik 14,28 mm oznacza, że część "milimetrowa" daje 14 mm, a bęben wskazuje 0,28 mm. Taki sposób zapisu jest zgodny z zasadą: wynik = (tuleja) + (bęben). W praktyce warto po odczycie wykonać szybkie sprawdzenie logiczne: część z bębna nie może "udawać" wielu milimetrów, bo jest to tylko ułamek mm.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 19,28 mm – typowy błąd polega na dodaniu niewłaściwej liczby pełnych milimetrów z tulei (pomylenie położenia kreski odniesienia lub przeskoczenie o kilka mm).
- 14,32 mm – błąd w odczycie bębna (pomylenie 28 z 32, odczyt z niewłaściwej kreski albo nieuwzględnienie położenia linii odniesienia).
- 32,14 mm – wskazuje na pomylenie ról skal (potraktowanie wartości z bębna jako mm lub błędne odczytanie skali tulei w zupełnie innym zakresie).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zapisz część z tulei, potem dopisz dwie cyfry z bębna jako setne mm. Na koniec sprawdź, czy wynik mieści się w zakresie mikrometru i czy część ułamkowa jest mniejsza niż 1 mm.
