W pytaniu trzeba rozpoznać, jaką metodą wyznaczono punkty obiektu na schemacie pomiarowym. Kluczowe są dwa człony nazwy metody: rodzaj obserwacji (kątowe/linowe/liniowo-kątowe) oraz kierunek wcięcia (w przód/wstecz).
Odpowiedź "kątowych w przód." jest poprawna, gdy schemat pokazuje, że punkt obiektu (punkt nieznany) jest wyznaczany na podstawie obserwacji kątowych wykonanych z punktów o znanych współrzędnych (stanowiska nawiązane). W praktyce oznacza to, że z co najmniej dwóch stanowisk mierzy się kierunki/kąty na wyznaczany punkt, a przecięcie odpowiednich linii kierunkowych daje jego położenie. Jest to typowe zastosowanie wcięć w pracach realizacyjnych i inwentaryzacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym rozróżnieniu:
- "linowych w przód." dotyczy sytuacji, w której punkt wyznacza się z pomierzonych odległości (np. z dwóch znanych punktów do punktu wyznaczanego). Jeśli na schemacie dominują kąty/kierunki, a nie odległości, to nie jest wcięcie linowe.
- "kątowych wstecz." (resekcja) polega na wyznaczeniu stanowiska instrumentu jako punktu nieznanego, na podstawie obserwacji kątowych na punkty znane. Gdy na schemacie punktem wyznaczanym jest punkt obiektu, a stanowiska są znane, nie jest to wariant "wstecz".
- "liniowo-kątowych." oznacza metodę mieszaną, gdzie do wyznaczenia punktu wykorzystuje się jednocześnie odległości i kąty. Jeżeli schemat przedstawia wyłącznie (lub zasadniczo) wcięcie oparte o kąty, odpowiedź mieszana jest nieadekwatna.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co jest punktem niewiadomym (punkt obiektu czy stanowisko), a dopiero potem sprawdź, czy na schemacie wykorzystano kąty, odległości, czy oba rodzaje obserwacji.
