Proces ciągłego odlewania stali (ciągłe odlewanie) rozpoznaje się po tym, że ciekła stal jest doprowadzana w sposób stabilny do układu odlewniczego, w którym następuje kontrolowane krzepnięcie w krystalizatorze, a powstający wyrób (pasmo/półwyrób) jest ciągle wyciągany i dalej chłodzony oraz prowadzony rolkami. Typowe są elementy sugerujące: strefę inicjacji krzepnięcia, ciągłe prowadzenie odlewu oraz przejście od stanu ciekłego do stałego w trakcie ruchu materiału.
Odpowiedź "ciągłego odlewania stali" jest poprawna, ponieważ opisuje technologię, w której odlew nie powstaje jako pojedynczy "kawałek" w zamkniętej formie, lecz jako nieprzerwany strumień/pasmo o stałym przekroju, odprowadzany z urządzenia odlewniczego. To właśnie odróżnia tę metodę od klasycznych procesów odlewniczych wykonywanych partiami.
- "ciągłego walcowania stali" jest niepoprawne, bo walcowanie to odkształcanie plastyczne materiału stałego (lub w wysokiej temperaturze, ale w stanie stałym) między walcami. Schemat walcowania wskazywałby przede wszystkim zestawy walców zmieniających grubość/kształt, a nie strefę krzepnięcia w krystalizatorze.
- "odlewania do form wirujących" (odlewanie odśrodkowe) polega na wirowaniu formy, gdzie siła odśrodkowa kształtuje i zagęszcza metal przy ściankach. Kluczową cechą byłaby obracająca się forma (najczęściej cylindryczna), a nie ciągłe wyciąganie pasma z krystalizatora.
- "odlewania do form piaskowych" dotyczy jednorazowych lub wielorazowych form z mas formierskich, zwykle w procesie cyklicznym (zalewanie–krzepnięcie–wybijanie). Nie jest to proces ciągły w sensie wytwarzania nieprzerwanego półwyrobu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie widzisz ciągły ruch materiału połączony z jednoczesnym krzepnięciem w urządzeniu o stałym przekroju (krystalizator) i dalszym prowadzeniem/chłodzeniem, to najczęściej jest to ciągłe odlewanie. Jeśli dominują walce redukujące przekrój wyrobu stałego, to będzie to walcowanie.
