Na rysunku pokazano przekrój urządzenia o korpusie w postaci grubościennej rury izolacyjnej, wewnątrz której znajdują się elementy metalowe tworzące iskiernik. Taka konstrukcja jest typowa dla odgromnika wydmuchowego (rurowego). Jego zasada działania polega na tym, że przy pojawieniu się przepięcia powstaje łuk elektryczny między elektrodami, a materiał rury pod wpływem łuku wydziela gazy, które wydmuchują łuk na zewnątrz i ułatwiają jego zgaszenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odgromnik zaworowy ma w budowie charakterystyczny element nieliniowy (warystorowy/oporowy) – w przekroju oczekuje się widocznego "stosu" elementów oporowych. W opisywanym przekroju dominują rura gazująca i iskiernik, bez typowych płytek/segmentów warystorowych.
- Izolator przepustowy służy do przeprowadzenia przewodu przez przegrodę lub obudowę z zachowaniem izolacji. Nie jest to ochronnik przepięć i w przekroju zwykle nie ma układu elektrod iskiernika pracujących jako zwieracz podczas przepięcia.
- Iskiernik ochronny jest konstrukcyjnie prostszy: to zasadniczo szczelina iskrowa (zwieracz iskrowy) bez mechanizmu gaszenia łuku poprzez wydzielanie gazów i "wydmuch". Brak rury gazującej byłby tu cechą typową.
W praktyce (także w obiektach gazowniczych) poprawne rozpoznanie typu ochronnika pomaga właściwie oceniać jego przeznaczenie i ograniczenia: odgromniki wydmuchowe są kojarzone z rozwiązaniami historycznymi, a zaworowe z ochroną z użyciem elementów nieliniowych. Na egzaminie warto zapamiętać: rura izolacyjna + elektrody wewnątrz = wydmuchowy, a stos elementów nieliniowych = zaworowy.
