KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 38.
Na rysunku przedstawiono rozkład wektorów przemieszczeń pionowych czterech reperów rozmieszczonych na zewnętrznej ścianie obiektu. W której tabeli zamieszczono wartości przemieszczeń odpowiadające rozkładowi wektorów przedstawionemu na rysunku?
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek związany z przemieszczeniami pionowymi reperów na zewnętrznej ścianie obiektu.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest tabela zawierająca zestaw przemieszczeń zgodny ze zwrotem i długością wektorów na rysunku.
Odczyt dla reperów 1–4 daje odpowiednio: +1,7 mm, -0,8 mm, -0,9 mm, +0,9 mm. Tylko jedna z tabel odwzorowuje jednocześnie znaki (unoszenie/osiadanie) i wartości tych czterech wektorów.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z przemieszczeń pionowych kluczowe jest poprawne odczytanie z rysunku zwrotu wektora (czy przemieszczenie jest "w górę" czy "w dół") oraz jego wartości (długości odpowiadającej liczbie w mm). Następnie trzeba porównać ten odczyt z wariantami tabel i wybrać taką, która zgadza się dla wszystkich reperów.

W tym przypadku odczyt przemieszczeń dla reperów 1–4 wynosi: +1,7 mm, -0,8 mm, -0,9 mm, +0,9 mm. Oznacza to, że dwa repery wykazują przemieszczenia dodatnie (unoszenie w przyjętej konwencji), a dwa ujemne (osiadanie), przy czym wartości bezwzględne nie są symetryczne: największa zmiana dotyczy reperu 1.

Dlaczego pozostałe tabele są błędne?

  • Typowy błąd to zamiana znaków: tabela może zawierać te same wartości liczbowe, ale przypisane jako dodatnie zamiast ujemnych (lub odwrotnie). W geodezyjnym zapisie przemieszczeń pionowych znak ma znaczenie fizyczne (unoszenie vs osiadanie), więc taka tabela nie może być uznana za poprawną.
  • Inny częsty błąd to przestawienie numerów reperów: wartości mogą występować w zestawie, ale przypisane do innych punktów niż te oznaczone na rysunku. Zadanie wymaga zgodności z kolejnością/oznaczeniami reperów, a nie tylko "zgodności zbioru liczb".
  • Możliwa jest też pomyłka w skali odczytu (np. 0,8 vs 0,9 mm) wynikająca z pobieżnego porównywania długości wektorów. Tabela poprawna musi odtwarzać także różnice między 0,8 mm i 0,9 mm.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw spisz dla każdego reperu znak (+/-), potem dopiero dopasuj wartości. Zmniejsza to ryzyko, że "podobne" liczby skłonią do wyboru tabeli z błędną konwencją znaku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Reper to stabilizowany punkt odniesienia, dla którego wyznacza się wysokość (rzędną). Służy do kontroli zmian wysokości w czasie, np. w monitoringu osiadań i przemieszczeń obiektu. Dzięki reperom można porównywać wyniki z kolejnych epok pomiarowych.
Decyduje zwrot wektora na osi pionowej oraz przyjęta konwencja znaku. Najczęściej ruch w górę interpretuje się jako "+", a w dół jako "-", ale trzeba to zawsze odczytać z legendy/oznaczeń w zadaniu. Bez tego łatwo odwrócić znak.
Najpierw spisz znaki dla reperów (które są w górę, które w dół). Potem oszacuj/odczytaj wartości (np. 1,7 mm, 0,8 mm). Na końcu porównaj z tabelami, pilnując przypisania do numerów reperów 1–4. Tabela musi pasować dla wszystkich punktów.
Na rysunkach repery bywają blisko siebie, a wektory mają podobne długości (np. 0,8 i 0,9 mm). Jeśli uczeń nie odczyta kolejności punktów zgodnie z oznaczeniami, może dopasować "zestaw liczb" zamiast par (reper → wartość), co daje błędną tabelę.
Osiadanie to przemieszczenie pionowe w dół (spadek wysokości punktu), a unoszenie to przemieszczenie w górę (wzrost wysokości). W zapisie liczbowym odpowiadają temu różne znaki, zależnie od konwencji w zadaniu, dlatego trzeba łączyć kierunek wektora z wartością liczbową.
Zwykle nie są potrzebne obliczenia, jeśli rysunek podaje wartości lub skala pozwala je jednoznacznie odczytać. Najważniejsze jest poprawne odczytanie zwrotu i wielkości wektorów oraz dopasowanie do tabeli. Obliczenia pojawiają się dopiero przy analizie różnic wysokości z niwelacji.
Najczęstsze błędy to: odwrócenie znaku (góra/dół), pomylenie numerów reperów, niedostrzeżenie niewielkich różnic (0,8 vs 0,9 mm) oraz wybór tabeli "na oko" bez sprawdzenia wszystkich czterech punktów. Pomaga spisanie odczytu w kolejności reperów.
Może to wskazywać na nierównomierną pracę konstrukcji lub podłoża (np. lokalne osiadanie/unoszenie). W praktyce wymaga to weryfikacji stabilności reperu, jakości pomiaru i analizy przyczyn inżynierskich. W zadaniu egzaminacyjnym to przede wszystkim cecha ułatwiająca identyfikację poprawnej tabeli.
Wykonuje się je w monitoringu geodezyjnym obiektów: przed rozpoczęciem robót, w trakcie budowy, po obciążeniu konstrukcji oraz okresowo w eksploatacji. Częstotliwość zależy od ryzyka i wymagań inwestora/projektanta. Wyniki porównuje się między kolejnymi epokami pomiarowymi.
Ćwicz szybki odczyt rysunków: znak, kolejność reperów i wartości. Trenuj porównywanie wariantów tabel bez zgadywania, najlepiej przez robienie krótkiej notatki "reper 1–4 → wartość". Dodatkowo powtórz pojęcia: reper, niwelacja, osiadanie, epoka pomiarowa.
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Podręczniki z geodezji inżynieryjnej (działy: pomiary przemieszczeń i odkształceń)
  • Materiały dydaktyczne dotyczące niwelacji i interpretacji osiadań
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z odczytu rysunków i tabel pomiarowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego