W tyczeniu geodezyjnym na budowie rozróżnia się zwykle:
- miary zasadnicze – na ich podstawie wyznacza się położenie punktów/osi (są "produkcyjne", bo służą do wykonania tyczenia),
- miary pomocnicze – ułatwiają realizację w terenie (np. domiary),
- miary kontrolne – wykonuje się je po wytyczeniu, aby sprawdzić, czy wyznaczone punkty tworzą poprawną geometrię obiektu i czy nie popełniono błędu (np. przestawienia taśmy, pomylenia punktów, błędu orientacji instrumentu).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "3": wskazuje miarę opisaną jako wynik pomiaru kontrolnego, czyli pomiar weryfikacyjny tyczonych elementów. Taka miara ma sens kontrolny (sprawdza zgodność), a nie wyłącznie realizacyjny (wyznaczający).
Pozostałe strzałki (oznaczone innymi numerami) odnoszą się do miar, które typowo pełnią funkcję wyznaczania położenia elementów (miary główne) albo są domiarami pomocniczymi. Z punktu widzenia praktyki budowlanej ich odczyt nie daje niezależnej weryfikacji poprawności tyczenia w takim stopniu jak miara kontrolna.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na szkicu takiej odległości, która łączy już wytyczone punkty/elementy i której rola polega na potwierdzeniu geometrii (często jest to odcinek niewykorzystywany bezpośrednio do tyczenia, ale kluczowy do kontroli).
