W zadaniach obmiarowych dla rozbiórki często stosuje się metodę uproszczoną: objętość ścian wyznacza się bez potrącania otworów okiennych i drzwiowych. Oznacza to, że liczymy "pełną" kubaturę muru wynikającą z geometrii rzutu i wysokości kondygnacji.
Krok 1. Zamiana idei na wzór
Objętość ścian: V = Pścian × h, gdzie Pścian to pole zajęte przez ściany w rzucie poziomym, a h to wysokość kondygnacji (tu: 3,50 m).
Krok 2. Pole ścian w rzucie
Najprościej policzyć je jako różnicę pól:
Pścian = Pzewnętrzne − Pwnętrz.
• Pole zewnętrzne to pole prostokąta po obrysie ścian: 14,50 m × 6,20 m.
• Pole wnętrz to pole przestrzeni "w świetle ścian": 13,50 m × 5,70 m.
Stąd: Pścian = (14,50 × 6,20) − (13,50 × 5,70) = 89,90 − 76,95 = 12,95 m².
Krok 3. Objętość
V = 12,95 m² × 3,50 m = 45,325 m³.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 44,450 m³ – typowo wynika z pominięcia części grubości ścian (zaniżenia pola ścian) albo z błędu w mnożeniu przez wysokość.
- 46,200 m³ – częsty skutek przyjęcia nieco innego pola (np. błędnie policzonego pola wnętrz) lub zaokrągleń na zbyt wczesnym etapie.
- 47,075 m³ – zwykle efekt przeszacowania pola ścian, np. policzenia obrysu zewnętrznego i dodania zamiast odjęcia wnętrz, albo pomylenia wymiarów w cm i m.
Wskazówka egzaminacyjna: na każdym etapie zapisuj jednostki (m, m², m³). To najprostszy sposób, by wychwycić błąd konwersji cm→m lub pomyłkę w interpretacji wymiarów.
