Rozpoznanie typu silnika prądu stałego wykonuje się przede wszystkim po tym, jak włączone jest uzwojenie wzbudzenia względem obwodu twornika.
Silnik bocznikowy ma uzwojenie wzbudzenia podłączone równolegle do twornika (czyli "bocznikowo"). Na schemacie oznacza to, że prąd zasilania rozdziela się na dwie gałęzie: jedną przez twornik, a drugą przez uzwojenie wzbudzenia. To rozwiązanie daje zwykle dość stabilną prędkość obrotową przy zmianach obciążenia.
Odpowiedzi niepoprawne wynikają z typowych pomyłek w analizie połączeń:
- Silnik szeregowy byłby rozpoznawalny po tym, że uzwojenie wzbudzenia znajduje się w tym samym szeregowym obwodzie co twornik (ten sam prąd płynie przez oba elementy). Taki silnik ma zwykle bardzo duży moment rozruchowy, ale prędkość silnie zależy od obciążenia.
- Silnik obcowzbudny ma uzwojenie wzbudzenia zasilane z oddzielnego źródła (osobny obwód zasilania wzbudzenia), co na schemacie widać jako wyraźnie niezależny obwód wzbudzenia, a nie tylko gałąź równoległą do twornika w tym samym zasilaniu.
- Silnik szeregowo-bocznikowy (złożony) posiada jednocześnie wzbudzenie szeregowe i bocznikowe, więc schemat zawierałby dwa uzwojenia wzbudzenia o różnych połączeniach (jedno w szeregu, drugie równolegle). Jeśli na rysunku jest tylko jedno uzwojenie wzbudzenia w gałęzi równoległej, nie jest to wariant złożony.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy uzwojenie wzbudzenia jest w gałęzi równoległej (bocznikowy), w szeregu (szeregowy), czy ma osobne zasilanie (obcowzbudny), albo czy występują dwa uzwojenia (szeregowo-bocznikowy).
