W pasywnym filtrze RC (I rzędu) kluczowym parametrem jest stała czasowa τ=R·C. To ona decyduje o tym, przy jakich częstotliwościach układ zaczyna wyraźnie tłumić sygnał (lub przestaje go przepuszczać, zależnie od typu filtru).
Dla klasycznych filtrów RC częstotliwość graniczna (często oznaczana jako f0 lub fc) jest odwrotnie proporcjonalna do R i C i przyjmuje postać: f0=1/(2πRC). Z tego wynika prosta zależność: gdy zwiększasz pojemność C, rośnie iloczyn R·C, a więc częstotliwość graniczna przesuwa się w dół (na mniejsze wartości). Na wykresie amplitudowym oznacza to, że "załamanie" charakterystyki wystąpi przy niższej częstotliwości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "zwiększenie wartości KU" – w filtrze pasywnym RC nie uzyskuje się wzmocnienia napięciowego większego od 1. Zmiana C nie jest mechanizmem "podbijania" amplitudy, tylko przesuwania punktu granicznego i zmiany tłumienia w funkcji częstotliwości.
- "zmniejszenie wartości KU" – samo zwiększenie C nie oznacza, że w całym paśmie KU będzie mniejsze; zależy to od częstotliwości. Typowo zmienia się położenie f0, a nie stała, częstotliwościowo niezależna wartość KU.
- "zwiększenie wartości f0" – jest odwrotnie: większa pojemność daje większą stałą czasową, a to obniża częstotliwość graniczną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie f0 i KU, a pytanie mówi o zmianie R lub C, to najczęściej testowana jest zależność częstotliwości granicznej od R·C.
