Właściwa odpowiedź to skurczu liniowego, ponieważ skurcz liniowy opisuje zmianę długości elementu odlewanego (lub próbki) zachodzącą w trakcie krzepnięcia i późniejszego stygnięcia. W praktyce odlewniczej i w pracy modelarza odlewniczego informacja o skurczu jest kluczowa do tego, aby zaprojektować wymiary modelu i oprzyrządowania tak, by gotowy odlew po ostygnięciu osiągnął wymagane wymiary.
Odpowiedź odwzorowalności jest nieprawidłowa, bo odwzorowalność dotyczy zdolności masy formierskiej/formy do wiernego odtworzenia kształtu i szczegółów modelu (jakość powierzchni, detale), a nie bezpośrednio pomiaru zmiany wymiaru odlewu wynikającej ze stygnięcia stopu.
Odpowiedź lejności również jest błędna: lejność (płynność) opisuje zdolność ciekłego metalu do wypełnienia wnęki formy, szczególnie w cienkich przekrojach i długich kanałach. Badanie lejności wykonuje się innymi metodami/stanowiskami, których celem jest ocena, jak daleko lub jak dokładnie metal potrafi dopłynąć w standardowej próbie.
Odpowiedź skłonności żeliwa do tworzenia jamy skurczowej nie pasuje do tak sformułowanego celu stanowiska. Jama skurczowa jest wadą związaną z niedostatecznym zasilaniem skurczu objętościowego w czasie krzepnięcia; ocena tej skłonności dotyczy raczej wad odlewniczych i warunków krzepnięcia (układ wlewowy, nadlewy, kierunkowość krzepnięcia), a nie prostego pomiaru zmiany długości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie stanowiska widzisz układ nastawiony na pomiar przemieszczenia/zmiany długości próbki w czasie chłodzenia, najczęściej chodzi o skurcz liniowy, a nie o właściwości przepływowe (lejność) ani o wady zasilania (jama skurczowa).
