Silnik trójfazowy pierścieniowy (indukcyjny z uzwojonym wirnikiem i pierścieniami ślizgowymi) umożliwia dołączanie zewnętrznej rezystancji do obwodu wirnika. Robi się to przede wszystkim podczas rozruchu.
Cel rezystorów w obwodzie wirnika podczas startu to:
- ograniczenie prądu rozruchowego,
- uzyskanie większego momentu rozruchowego (w porównaniu z wirnikiem zwartym),
- łagodniejszy przebieg przyspieszania, a więc mniejsze udary mechaniczne.
W typowym układzie rozruchowym rezystory są podzielone na stopnie, a styczniki w obwodzie wirnika służą do ich stopniowego zwierania w miarę wzrostu prędkości. To oznacza, że na samym początku (w chwili podania zasilania na stojan przez stycznik K1) rezystancja wirnika powinna być możliwie duża, czyli stopnie rezystorów nie mogą być jeszcze zwarte.
Stąd poprawna jest odpowiedź: "wyłączyć wszystkie styczniki." — rozumiane jako: pozostawić rozłączone styczniki, które zwierają rezystory/stopnie rezystorów w obwodzie wirnika. Wtedy prąd w wirniku i stojanie jest ograniczany, a moment rozruchowy korzystniejszy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "wyłączyć tylko stycznik K2" — pozostawienie innych styczników załączonych mogłoby częściowo lub całkowicie zewrzeć rezystory, co pogarsza warunki rozruchu (większy prąd, mniejsza kontrola momentu).
- "załączyć wszystkie styczniki." — to najczęściej oznacza maksymalne zwieranie rezystancji wirnika (praktycznie jak wirnik zwarty), czyli zaprzecza idei rozruchu rezystorowego.
- "załączyć tylko stycznik K6" — pojedynczy stycznik nie gwarantuje poprawnego stanu początkowego; może zewrzeć jeden stopień rezystora i zaburzyć sekwencję rozruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "rozruch z użyciem rezystorów w obwodzie wirnika", to w chwili startu pytaj siebie: czy rezystory mają już być zwierane, czy jeszcze pracować? W większości układów na starcie pracują, a dopiero potem są zwierane etapami.
