Silnik prądu stałego obcowzbudny ma oddzielny obwód wzbudzenia oraz obwód twornika. W uproszczeniu można przyjąć zależność: moment elektromagnetyczny jest proporcjonalny do iloczynu strumienia wzbudzenia i prądu twornika. To oznacza, że odwrócenie zwrotu jednego z tych czynników (prądu twornika albo strumienia wzbudzenia) odwraca zwrot momentu, a w konsekwencji zmienia kierunek obrotów wirnika.
W praktyce rewers w napędach DC realizuje się przez przełączanie stycznikami połączeń tak, aby po przełączeniu zmienić polaryzację zasilania (najczęściej) twornika, przy pozostawieniu tego samego kierunku wzbudzenia. Dlatego odpowiedź "Zmieni się kierunek obrotów wirnika w silniku na przeciwny." jest zgodna z typową funkcją zestawu styczników rewersyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Zwiększy się prędkość obrotowa i nastąpi przejście na pracę hamulcową." – wzrost prędkości wynikałby raczej ze zwiększenia napięcia twornika lub osłabienia wzbudzenia. Przejście na pracę hamulcową wymaga spełnienia warunków hamowania (np. odpowiedniej konfiguracji obwodu twornika i źródła/rezystora), a samo przełączenie rewersu nie musi oznaczać hamowania.
- "Zadziała zabezpieczenie zwarciowe zainstalowane w obwodzie zasilania." – to byłoby typowe przy błędnym, kolizyjnym przełączeniu (np. jednoczesnym zwarciu gałęzi). W poprawnie zaprojektowanym układzie stycznikowym stosuje się blokady elektryczne/mechaniczne, aby przełączenie nie tworzyło zwarcia.
- "Zmniejszy się prędkość obrotowa do połowy prędkości początkowej." – taka "połowa" sugeruje prostą zmianę napięcia lub parametrów regulacji, ale nie jest ogólną, deterministyczną konsekwencją przełączenia styczników rewersu. Prędkość zależy od obciążenia, napięcia twornika i strumienia wzbudzenia, więc nie ma podstaw do stałego ułamka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "zmiana kierunku obrotów", sprawdź w schemacie, czy przełączane są przewody twornika lub wzbudzenia. Jeśli odwracany jest tylko jeden z tych obwodów – jest to klasyczny rewers silnika DC.
