W klasyfikacji sieci cieplnych ważne jest rozróżnienie sposobu prowadzenia przewodów: kanałowego (w kanale) oraz naziemnego (na podporach). Wariant kanałowy dzieli się m.in. na kanał przechodni i nieprzechodni.
Odpowiedź "w kanale przechodnim" jest poprawna, gdy rysunek pokazuje kanał o takich gabarytach i rozwiązaniach, które umożliwiają człowiekowi wejście do środka i poruszanie się wzdłuż rurociągów. Taki kanał projektuje się z myślą o dostępie eksploatacyjnym: można wykonywać oględziny, usuwać nieszczelności, kontrolować armaturę i izolację bez odkopywania całej trasy.
Odpowiedź "w kanale nieprzechodnim" byłaby właściwa dla kanału o zbyt małych wymiarach do wejścia, gdzie dostęp do przewodów jest ograniczony (zwykle tylko przez włazy/otwory rewizyjne), a obsługa wymaga prac z zewnątrz lub lokalnych odkrywek.
Odpowiedzi "naziemną na podporach niskich" oraz "naziemną na podporach wysokich" dotyczą sieci prowadzonych nad terenem, gdzie rurociągi są widoczne i podparte konstrukcjami nośnymi. Na takich rysunkach typowo widać przestrzeń powietrzną pod przewodem oraz same podpory, a nie obudowany kanał. Jeśli na rysunku przewody znajdują się w konstrukcji kanału, wybór wariantu nadziemnego jest błędem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy rurociąg jest w obudowie (kanał), czy na zewnątrz (naziemnie). Dopiero potem rozstrzygnij, czy kanał jest przechodni (dostęp dla człowieka), czy nieprzechodni (brak możliwości przejścia).
