Klasyfikacja układów sieci opiera się na tym, jak jest uziemiony punkt neutralny źródła oraz w jaki sposób połączono części przewodzące dostępne odbiorników z tym punktem. W układach typu TN punkt neutralny (np. punkt gwiazdowy transformatora) jest bezpośrednio uziemiony, a obudowy urządzeń są połączone z tym punktem przez przewód ochronny.
Na przedstawionym schemacie widać:
- źródło trójfazowe połączone w gwiazdę, z uziemionym punktem gwiazdowym,
- pięć przewodów wyprowadzonych od źródła: L1, L2, L3, N oraz PE,
- oddzielne prowadzenie przewodów N i PE przez całą sieć,
- połączenie obudów odbiorników z przewodem PE,
- brak wspólnego przewodu PEN.
To zestaw cech charakterystycznych dla odpowiedzi "TN-S": funkcja neutralna i ochronna jest realizowana przez osobne przewody (N oraz PE) już od źródła.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "TN-C" wymaga przewodu PEN (wspólna funkcja ochronna i neutralna) w całej sieci. Na schemacie zamiast PEN są dwa osobne przewody: N i PE.
- "TN-C-S" zakłada, że w pewnej części sieci występuje przewód PEN, a dopiero później następuje jego rozdział na PE i N. Na rysunku nie widać ani odcinka PEN, ani punktu rozdziału — rozdział jest od razu przy źródle.
- "TT" oznacza, że części przewodzące dostępne odbiornika są uziemione lokalnie, niezależnie od uziemienia punktu neutralnego źródła. Na schemacie obudowy są przyłączone do PE powiązanego z uziemieniem źródła, co jest typowe dla TN, a nie TT.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie od transformatora wychodzą L1, L2, L3, N i PE (5 żył/przewodów) i nie ma PEN — najczęściej jest to TN-S. Gdy jest PEN — rozważ TN-C lub TN-C-S (zależnie od tego, czy występuje rozdział).
