Wspornik stalowy, który ma przejąć obciążenia od oparcia belki stropowej, pracuje przede wszystkim na zginanie (i częściowo na ścinanie). W takiej sytuacji kluczowa jest sztywność przekroju oraz to, jak przekrój rozkłada materiał względem osi obojętnej.
Odpowiedź "dwuteownika" jest właściwa, ponieważ dwuteownik (profil typu I) ma dwie półki połączone środnikiem. Taki układ powoduje, że znaczna część stali znajduje się daleko od osi obojętnej, co zwiększa moment bezwładności i pozwala efektywnie przenosić momenty zginające. Dlatego profile dwuteowe są typowo stosowane tam, gdzie wymagana jest większa nośność i mniejsze ugięcia wsporników.
Odpowiedź "kątownika" jest nieprawidłowa: kątownik bywa używany jako element łączący lub w lekkich konstrukcjach, ale jako samodzielny wspornik dla oparcia belki często ma zbyt małą sztywność w niekorzystnym kierunku i łatwiej ulega odkształceniom skrętnym.
Odpowiedź "płaskownika" jest nieprawidłowa: płaskownik to element o prostym, pełnym przekroju prostokątnym. Przy tej samej masie materiału zwykle daje mniejszą sztywność niż profil z półkami, a ponadto nie zapewnia korzystnego "ramowego" kształtu do podparcia i mocowania.
Odpowiedź "teownika" jest nieprawidłowa: teownik ma tylko jedną półkę, więc przy podobnych gabarytach zwykle przenosi zginanie mniej efektywnie niż dwuteownik i może być bardziej wrażliwy na skręcanie w układach wspornikowych.
Na egzaminie warto ćwiczyć rozpoznawanie profili po przekroju: dwuteownik = dwie półki, teownik = jedna półka, kątownik = kształt L, płaskownik = prosty pasek stali.
