Wzmacnianie żelbetowej płyty stropowej przez nadbetonowanie oznacza wykonanie dodatkowej warstwy betonu na górnej powierzchni istniejącej płyty. Celem jest zwiększenie nośności i/lub sztywności przekroju oraz poprawa pracy elementu w zginaniu. Kluczowe jest powiązanie technologii wzmocnienia z tym, gdzie w przekroju występuje strefa rozciągana.
W płycie żelbetowej zginanej występują dwa podstawowe znaki momentów:
- Moment dodatni – typowo w przęśle; rozciąganie pojawia się od dołu przekroju, więc zbrojenie pracujące na dodatnie momenty układa się zwykle dołem.
- Moment ujemny – typowo nad podporą; rozciąganie pojawia się od góry przekroju, więc zbrojenie pracujące na ujemne momenty układa się zwykle górą.
Jeżeli wzmacniamy płytę przez nadbetonowanie, to dokładamy materiał i zbrojenie u góry przekroju. W konsekwencji takie zbrojenie jest zaprojektowane do pracy w górnej strefie rozciąganej, czyli przede wszystkim na ujemne momenty zginające. To odpowiada wskazanej odpowiedzi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Podbetonowanie ze zbrojeniem tylko na dodatnie momenty – podbetonowanie dotyczy dobetonowania od spodu; sama technologia nie zgadza się z ideą wzmocnienia pokazaną jako nadbetonowanie.
- Nadbetonowanie ze zbrojeniem na ujemne i dodatnie momenty – przy nadbetonie zbrojenie znajduje się zasadniczo w górnej strefie, więc nie jest to typowe rozwiązanie "na oba znaki" bez dodatkowych zabiegów (np. osobne zbrojenie dołem), których tu nie założono.
- Podbetonowanie ze zbrojeniem na ujemne i dodatnie momenty – błędna strona dobetonowania i jednocześnie zbyt szerokie przypisanie pracy zbrojenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy dobetonowanie jest od góry czy od dołu, a dopiero potem powiąż to z tym, gdzie jest strefa rozciągana dla danego znaku momentu.
