W tapicerstwie ścieg kryty to szycie ręczne wykonywane tak, aby szew był jak najmniej widoczny na stronie zewnętrznej (licu). Osiąga się to przez sposób wkłuć i prowadzenia nici: kolejne uchwyty materiału są krótkie, a nić "chowa się" w zagięciu, w szczelinie łączenia lub między warstwami. Taki ścieg wybiera się przede wszystkim wtedy, gdy liczy się estetyka wykończenia oraz brak widocznej linii przeszycia.
Odpowiedź "krytym" pasuje do sytuacji, w której na rysunku widać, że po zaciągnięciu nici połączenie jest zamknięte, a nitka nie tworzy wyraźnych pętli ani szerokich, równych przęseł na wierzchu.
- "pętlicowym" sugeruje ścieg, w którym na krawędzi materiału tworzą się pętelki (charakterystyczny efekt "obrębiania"/zabezpieczania brzegu). To zwykle daje wyraźny rysunek nici przy krawędzi, więc nie jest typowym wyborem do niewidocznego zamknięcia szwu na licu.
- "okrętkowym" odnosi się do owijania brzegu nicią (zabezpieczanie krawędzi przed strzępieniem). Taki ścieg ma funkcję ochronną krawędzi i jest zauważalny na obrzeżu, a nie "schowany" jak ścieg kryty.
- "fastrygującym" to ścieg pomocniczy (tymczasowy) o dłuższych, luźniejszych wkłuciach, używany do przymiarki, ustalenia położenia elementów lub czasowego scalenia warstw. Nie służy do trwałego, estetycznego i niewidocznego wykończenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie opiera się o ilustrację, szukaj cechy funkcjonalnej ściegu (ukrycie szwu vs zabezpieczenie brzegu vs łączenie tymczasowe). Nazwy ściegów łatwo pomylić, więc zawsze porównuj: czy nić ma być widoczna na licu, czy jej przebieg jest zamaskowany.
