Podkładki dystansowe punktowe stosuje się po to, aby utrzymać wymaganą otulinę zbrojenia i zapobiec przemieszczaniu się prętów podczas transportu szkieletu, układania w deskowaniu oraz w trakcie betonowania i zagęszczania mieszanki.
W tym zadaniu kluczowe jest, że zasada doboru i rozmieszczenia wynika bezpośrednio z rysunku (dla belek o wysokości do 1,00 m). Należy więc wykonać dwa kroki:
- Odczyt z rysunku zalecanej minimalnej liczby (lub gęstości rozmieszczenia) podkładek dla belki o wysokości 0,35 m, przy prętach podłużnych o średnicy 10 mm.
- Przeliczenie tej wartości dla długości elementu 1,50 m, zgodnie z pokazanym na schemacie rozmieszczeniem (liczba podkładek nie dotyczy pojedynczego punktu, lecz całego układu podparcia zbrojenia w belce).
Poprawna odpowiedź "24 szt." odpowiada minimalnej liczbie podkładek wynikającej z rysunku po uwzględnieniu długości belki 1,50 m. W praktyce taki wynik oznacza dość gęste rozmieszczenie punktów podparcia, co jest typowe, gdy należy zapewnić stabilność prętów podłużnych i zachować otulinę na całej długości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "6 szt." i "8 szt." to wartości zbyt małe – zwykle wynikają z policzenia tylko jednego pasa/strony albo przyjęcia zbyt dużych odstępów między podkładkami bez oparcia o rysunek.
- "18 szt." często jest efektem błędu zaokrąglenia lub pominięcia części rozmieszczenia (np. nieuwzględnienia wszystkich miejsc podparcia pokazanych na schemacie).
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach z rysunkiem zawsze sprawdź, czy odczyt dotyczy liczby na jednostkę długości, czy łącznej liczby na element, oraz czy schemat pokazuje rozmieszczenie dla jednej krawędzi, czy dla całego szkieletu zbrojeniowego.
