W górnictwie podziemnym rozróżnia się kilka podstawowych wielkości geometrycznych opisujących wyrobisko. Nachylenie wyrobiska (spadek/wzniesienie) dotyczy tego, jak bardzo oś wyrobiska jest pochylona względem poziomu, czyli opisuje zmianę wysokości na określonej długości.
Odpowiedź "nachylenia wyrobiska" jest właściwa, gdy przedstawiona metoda/układ pomiarowy służy do wyznaczenia pochylenia w profilu podłużnym (w płaszczyźnie pionowej). Taki pomiar jest kluczowy m.in. dla transportu (dobór rozwiązań dla ruchu ludzi i urobku), odwodnienia oraz oceny warunków eksploatacji.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych cech:
- "szerokości wyrobiska" dotyczy wymiaru poprzecznego (od ociosu do ociosu). To inny rodzaj pomiaru, wykonywany poprzecznie do osi wyrobiska.
- "azymutu wyrobiska" opisuje orientację w płaszczyźnie poziomej względem kierunku północy. Jest to parametr "planarny", a nie wysokościowy.
- "kierunku wyrobiska" również dotyczy przebiegu w planie (w poziomie). W praktyce bywa mylony z azymutem, ale oba pojęcia odnoszą się do orientacji poziomej, nie do spadku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz schemat odnoszący się do różnicy wysokości lub pochylenia osi, myśl o nachyleniu. Jeśli dotyczy orientacji względem północy lub linii odniesienia w planie, rozważ kierunek/azymut.
