Rysunek przedstawia klasyczny schemat kontroli geometrii tulei cylindrowej: pomiar średnicy wewnętrznej wykonuje się w trzech poziomach (góra, środek, dół) oraz w dwóch prostopadłych kierunkach na każdym poziomie. Taki układ pomiarów pozwala stwierdzić, czy cylinder zużył się nierównomiernie.
Odpowiedź "zużycia tulei cylindrowej." jest poprawna, ponieważ z zestawu pomiarów można wyznaczyć:
- owalizację – różnicę średnic w dwóch prostopadłych kierunkach na tej samej wysokości,
- stożkowatość – różnicę średnic między górą i dołem cylindra.
To są typowe skutki eksploatacji (obciążenia boczne tłoka, wyższe temperatury i ciśnienia w górnej strefie), dlatego mierzy się w kilku przekrojach, a nie w jednym punkcie.Odpowiedź "luzu pomiędzy tłokiem a tuleją cylindrową." nie pasuje do rysunku, bo luz jest różnicą dwóch wielkości: średnicy cylindra i średnicy tłoka (mierzonych osobno, w określonych strefach). Same strzałki w tulei wskazują tylko pomiar otworu, bez pomiaru tłoka i bez obliczeń różnicy.
Odpowiedź "skoku tłoka w cylindrze." jest błędna, ponieważ skok tłoka wynika z geometrii układu korbowego (zależny od wału korbowego i korbowodu), a nie z pomiaru średnicy cylindra na kilku wysokościach.
Odpowiedź "szczelności układu cylindrowego." również jest nieprawidłowa: szczelność ocenia się metodami ciśnieniowymi (np. próby sprężania, test leak-down) lub pośrednio przez objawy pracy silnika, a nie średnicówką. Średnicówka służy do kontroli wymiaru i kształtu otworu.
W praktyce warsztatowej wyniki porównuje się z danymi nominalnymi i granicznymi z dokumentacji. Na tej podstawie podejmuje się decyzję o dalszych czynnościach (np. honowanie, obróbka, tulejowanie lub wymiana elementu).
