Oznaczenie ⌀28,7f9 na rysunku wykonawczym składa się z trzech części: średnicy nominalnej (28,7 mm), litery f oraz liczby 9. Litera określa położenie strefy tolerancji (odchyłkę zasadniczą) względem wymiaru nominalnego, a liczba 9 określa klasę tolerancji (stopień dokładności, czyli szerokość pola tolerancji w systemie ISO).
W ujęciu praktycznym dla elementu typu "wałek" (zewnętrzna średnica) strefa tolerancji f jest położona poniżej zera (ujemna odchyłka zasadnicza), czyli rzeczywista średnica ma tendencję do bycia nieco mniejszą od nominalnej. Taki kierunek odchyłki sprzyja uzyskaniu luzu po złożeniu z typowym elementem współpracującym w układzie otworu podstawowego, dlatego odpowiedź "luźnego" jest właściwa.
- "ciasnego" jest nieprawidłowe, bo pasowanie ciasne (wciskowe) wymaga warunków na ujemny luz (wciski), czyli sytuacji, w której element zewnętrzny wychodzi "na plus" względem pary. Sama strefa f dla średnicy zewnętrznej nie wskazuje na taki kierunek.
- "mieszanego" (przejściowego) jest nieprawidłowe, bo pasowania przejściowe pojawiają się wtedy, gdy w zależności od rzeczywistych odchyłek może powstać luz albo wcisk. Oznaczenie f9 dla średnicy zewnętrznej typowo nie jest kojarzone z zakresem "na styk" w zestawieniu z bazą otworu.
- "podstawowego" jest nieprawidłowe, ponieważ "podstawowe" odnosi się do układu pasowań (np. układ otworu podstawowego lub wałka podstawowego), a nie do rodzaju pasowania jako takiego. To inna kategoria pojęciowa.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj w głowie dwie informacje z zapisu typu f9: (1) położenie strefy (litera), (2) szerokość tolerancji (IT). Rodzaj pasowania najpewniej ocenia się dopiero dla pary (otwór–wałek), ale kierunek litery dla średnicy zewnętrznej podpowiada, czy łatwiej o luz czy o wcisk.
