Spektrofotometr UV-VIS mierzy, jak próbka pochłania promieniowanie w zakresie UV i światła widzialnego. Aby taki pomiar był możliwy, aparat musi prowadzić energię promieniowania przez kolejne, funkcjonalnie powiązane bloki.
Prawidłowa kolejność elementów odpowiada naturalnemu "torowi" sygnału:
- Źródło promieniowania – wytwarza promieniowanie (ciągłe) potrzebne do analizy. Bez stabilnego źródła nie ma wiązki wejściowej.
- Monochromator – selekcjonuje wąski zakres długości fali. Dzięki temu badamy pochłanianie dla zadanej λ, a nie mieszaniny wielu barw naraz.
- Kuweta – miejsce, w którym znajduje się próbka; tu zachodzi absorpcja. W praktyce błędy czystości kuwet lub nieprawidłowy dobór materiału kuwety mogą silnie zafałszować wynik.
- Detektor – odbiera promieniowanie po przejściu przez próbkę i przetwarza je na sygnał elektryczny proporcjonalny do natężenia.
- Rejestrator – zapisuje/wyświetla sygnał (np. jako widmo lub wartość absorbancji). To końcowy etap przetwarzania informacji pomiarowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Najczęściej przestawiają detektor z kuwetą albo mieszają funkcję rejestracji z elementami toru optycznego. Detektor nie może być przed kuwetą, bo musi "zobaczyć" wiązkę po oddziaływaniu z próbką. Z kolei rejestrator nie zastępuje monochromatora i nie znajduje się w torze promieniowania – pracuje na sygnale elektrycznym z detektora.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ułóż w głowie drogę fotonów (źródło → selekcja λ → próbka → detekcja), a dopiero potem dodaj etap zapisu wyniku.
