Elektrograwimetria to metoda elektroanalityczna, w której oznaczany składnik (najczęściej jon metalu) osadza się elektrolicznie na elektrodzie w kontrolowanych warunkach prądowo-napięciowych. Kluczową cechą tej metody jest to, że wynikiem oznaczenia jest zmiana masy elektrody: elektrodę waży się przed osadzaniem i po osadzaniu (po wypłukaniu i wysuszeniu), a różnica mas odpowiada ilości osadzonej substancji.
Dlatego zestaw do elektrograwimetrii będzie kojarzył się ze źródłem prądu stałego, naczyniem z elektrolitem oraz układem elektrod, w którym jedna z elektrod stanowi podłoże do osadzania (elektroda robocza). W odróżnieniu od tego:
- Konduktometria opiera się na pomiarze przewodności elektrycznej roztworu. Typowy układ obejmuje czujnik/cele konduktometryczną i miernik przewodności; nie chodzi tu o ważenie elektrody ani kontrolowane osadzanie metalu.
- Potencjometria polega na pomiarze różnicy potencjałów (SEM) między elektrodą wskaźnikową a elektrodą odniesienia, zwykle przy zaniedbywalnym prądzie. Rozstrzygające jest tu napięcie, nie masa elektrody ani przewodność.
- Elektroforeza służy do rozdzielania cząsteczek/cząstek w polu elektrycznym (np. w żelu lub kapilarze). Aparatura obejmuje komorę/kapilarę i zasilacz, a celem jest rozdział migracyjny, a nie osadzanie na elektrodzie i ważenie.
Jeśli na schemacie widać układ nastawiony na elektrolityczne osadzanie na elektrodzie (a nie pomiar napięcia, przewodności czy rozdział w nośniku), właściwą interpretacją jest elektrograwimetria.
