Kąt kursowy (czasem nazywany namiarzeniem względnym) określa, pod jakim kątem względem osi wzdłużnej statku (kierunku dziobu) widoczny jest obiekt. Dlatego punktem odniesienia jest kurs statku (heading), a nie tor ruchu nad dnem po uwzględnieniu prądu. Poprawka na prąd zmienia kurs nad dnem (COG), ale nie zmienia tego, gdzie "patrzy" dziób.
Krok 1: poprawki kompasu. Podany jest kurs kompasowy KK=145°. Deklinacja magnetyczna δ=+2° i dewiacja kompasu d=+3° są dodatnie, więc do kursu kompasowego dodajemy je, aby przejść na kurs po poprawkach kompasu (kurs odniesiony do kierunku geograficznego w typowej konwencji zadań rachunkowych):
145° + 2° + 3° = 150°.
Krok 2: kąt kursowy. Namiar światła podano jako 090°. Kąt kursowy to różnica między kursem (150°) a namiarzem (090°):
150° − 90° = 60°.
Krok 3: wybór burty. Skoro namiar 090° jest "bardziej na lewo" niż kurs 150° (czyli znajduje się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od kursu), obiekt leży na lewej burcie. Zatem poprawna odpowiedź brzmi: 60° lewej burty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "60° prawej burty" – poprawna wartość liczbowa, ale błędnie wskazana strona; to typowa pomyłka kierunkowa lewa/prawa.
- "64° lewej burty" – wynik powstaje zwykle po niepotrzebnym uwzględnieniu poprawki na prąd w obliczaniu kąta kursowego (np. potraktowanie jej jak zmiany kierunku dziobu). To miesza heading z COG.
- "64° prawej burty" – łączy oba błędy naraz: nieprawidłowe użycie poprawki na prąd i mylenie burty.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w danych pojawia się prąd, zawsze zadaj sobie pytanie, czy liczysz element związany z kierunkiem dziobu (wtedy prąd zwykle nie jest potrzebny), czy z torem ruchu nad dnem (wtedy prąd ma znaczenie).
