Tabliczka znamionowa zasilacza podaje zwykle dwa kluczowe parametry: INPUT (wejście) oraz OUTPUT (wyjście). Są to informacje o dwóch różnych "miejscach" w torze zasilania.
INPUT 100–240 VAC oznacza, że zasilacz może być podłączony do sieci o napięciu przemiennym w zakresie 100–240 V. Skrót VAC mówi, że jest to napięcie przemienne. Taki zapis jest typowy dla zasilaczy uniwersalnych, które mogą pracować w różnych standardach sieciowych.
OUTPUT 12 VDC oznacza, że na wyjściu zasilacza dostępne jest napięcie 12 V stałe (skrót VDC). To właśnie tym napięciem zasilany jest układ odbiorczy podłączony do zasilacza (np. sterownik, moduł czujników, element wykonawczy).
W pytaniu pada sformułowanie "układ zasilany" oraz informacja, że zasilacz jest "podłączony do układu". W praktyce oznacza to odbiornik energii, a nie źródło. Dlatego poprawne jest wskazanie napięcia wyjściowego 12 VDC.
- Odpowiedź "12 VAC" jest błędna, bo zasilacz deklaruje na wyjściu napięcie stałe (VDC), a nie przemienne (VAC).
- Odpowiedź "od 100 do 240 VDC" jest błędna, bo zakres 100–240 dotyczy wejścia i jest opisany jako VAC (AC), nie VDC.
- Odpowiedź "od 100 do 240 VAC" opisuje zasilanie zasilacza z sieci, a nie zasilanie układu na wyjściu zasilacza.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj, czego dotyczy pytanie: czy mowa o zasilaniu zasilacza (INPUT), czy o napięciu dostarczanym do urządzenia (OUTPUT). To częsty punkt pomyłek w zadaniach praktycznych.
