Na terenach zabaw dla dzieci dobór roślin powinien minimalizować ryzyko urazów oraz zatruć. Szczególnie niebezpieczne są gatunki, których liście, owoce lub nasiona mogą zostać przypadkowo spożyte albo których sok może podrażniać. Dzieci w wieku przedszkolnym często eksplorują otoczenie dotykiem i smakiem, więc nawet "ładna" roślina ozdobna może stanowić zagrożenie.
Odpowiedź "konwalii majowej (Convallaria majalis), ligustru pospolitego (Ligustrum vulgare) i cisu pospolitego (Taxus baccata)" jest poprawna, ponieważ są to gatunki powszechnie opisywane jako trujące. Konwalia zawiera związki działające toksycznie po spożyciu. Cis jest rośliną o silnych właściwościach toksycznych (szczególnie niebezpieczne są jego części roślinne poza mięsistą osnówką). Ligustr również jest wskazywany jako roślina trująca, a jego owoce mogą być mylone z "jadalnymi" przez dzieci.
Pozostałe zestawy obejmują rośliny częściej stosowane w nasadzeniach ozdobnych, które w typowej praktyce projektowej nie są klasyfikowane jako tak jednoznacznie niebezpieczne dla placów zabaw jak cis czy konwalia. Mogą jednak mieć inne ograniczenia (np. kolczastość, możliwość podrażnień lub dolegliwości po spożyciu w większej ilości), co bywa źródłem pomyłek egzaminacyjnych.
- Zestaw z "bergenią sercolistną, śnieguliczką białą i sosną górską" bywa mylący, bo śnieguliczka ma owoce, które mogą powodować dolegliwości po zjedzeniu, ale zwykle w zadaniach egzaminacyjnych wyróżnia się przede wszystkim gatunki silnie trujące.
- Zestaw z "funkią Siebolda, derenieniem jadalnym i jodłą jednobarwną" zawiera derenia jadalnego, którego owoce są wykorzystywane spożywczo, więc nie pasuje do grupy roślin wykluczanych z powodu silnej toksyczności.
- Zestaw z "szałwią omszoną, jarząbem zwyczajnym i jałowcem pospolitym" obejmuje gatunki znane z zastosowań ozdobnych i użytkowych (np. jałowiec, szałwia), co czyni je mniej typowym wyborem do kategorii "nie należy sadzić" z powodu silnego działania trującego.
W praktyce projektowej (technik architektury krajobrazu) warto przyjąć zasadę: na placach zabaw preferować rośliny o niskim ryzyku toksykologicznym, bez atrakcyjnych, łatwo dostępnych "podejrzanych" owoców oraz bez części silnie trujących. Jeśli inwestor wymaga konkretnego gatunku, należy rozważyć zmianę lokalizacji nasadzenia (poza strefą zabaw) i zastosowanie wyraźnych barier oraz edukacji użytkowników.
